франц кафка эврилиш ҳикояси

DOCX 32 стр. 59,7 КБ Бесплатная загрузка

Предварительный просмотр (5 стр.)

Прокрутите вниз 👇
1 / 32
франц кафка эврилиш ҳикояси бир куни эрталаб беҳаловат уйқудан уйғонган грегор замза ўзининг баҳайбат ҳашаротга айланиб қолганини кўрди. у чалқанча ётар, елкасини совутдай суяк қоплаган эди. бошини кўтарган эди, қорнида пайдо бўлган суяксимон тангачаларга кўзи тушди. кўрпа дўппайган жигарранг қорнидан сирғалиб ерга тушай-тушай деб турарди. танасига нисбатан аянчли даражада кичик оёқлари кўз олдида тинмай питирларди. — «менга нима бўлди ўзи?», — деб ўйлади у. ахир, бу туш эмас-ку. ўша қадрдон хона. тор бўлса ҳам одам яшайдиган хона, ўша тўрт девор. столда ҳар хил газмоллардан қирқиб олинган намуналар сочилиб ётар эди. (грегор замза коммивояжер эди). столнинг тепасида тилла суви юритилган ромда яқиндагина ўзи журналдан қирқиб олган портрет осилиб турарди. унда мўйна шляпа билан горжетка кийган қадди равон хоним ўтирар ва қирқма енгга тиқилган қўлини чўзиб турарди. грегор ташқарига қаради. тунд ҳаво, дераза токчасидаги тунукага урилаётган ёмғир томчилари кайфиятини баттар тушириб юборди. «яна жиндай ухласам яхши бўларди. ҳар хил бемаъни нарсаларни унутиш …
2 / 32
ни кўтариш ўнғай бўлиши учун ётган жойида каравот панжараси томон силжиди, қичиётган жойни топиб, оёқларининг бири билан қашламоқчи эди, аммо шу заҳотиёқ оёғини тортиб олди, чунки баданига сал тегилса, грегор безгак тутгандай қалтирай бошларди. у яна аввалги ҳолатига тушиб ётди. «ҳар куни саҳарлаб тураверсанг жинни бўлиб қолиш ҳеч гап эмас, — деб ўйлади у, — одам тўйиб ухлаши керак. бошқа гумашталар канизакларга ўхшаб яшайди. масалан, мен буюртмаларни кўчириб ёзиш учун меҳмонхонага қайтганимда, бу жаноблар эндигина нонуштага ўтирган бўлади. мен ҳам уларга тақлид қилгудай бўлсам, хўжайин шу куниёқ ишдан ҳайдайди. ким билади, балки бу мен учун яхши бўлармиди. агар ота-онамни ўйлаб, ўзимни тиймаганимда, аллақачон ариза ёзиб ишдан бўшардим-да, хўжайиннинг ёнига бориб, кимлигини юзига шартта айтар эдим. ана шунда у ўз чўққисидан гурсуллаб тушарди. хўжайиннинг ғалати одати бор: идора — унинг чўққиси. у ўша чўққидан туриб хизматчилар билан мулоқот қилади. бунинг устига қулоғи кар, гап тушунтирмоқ учун албатта унга яқин келиш — …
3 / 32
адиган навбатчи — грегорнинг кечикканини хўжайинга аллақачон етказган. бу бефаросат ва иродасиз одам — хўжайиннинг ўнг қўли. тобим қочиб қолди, деса-чи? йўқ, бу ноқулай — шубҳа туғдириши мумкин, чунки грегор беш йил хизмат мобайнида бирор марта ҳам касал бўлган эмас. агар тоби қочиб қолса, хўжайин дарров касса беморхонасининг врачини судраб келади. ота-онасига грегорни кўрсатиб, врачнинг фикрини, «дунёда касал одам йўқ, лекин ҳамма меҳнатдан қочади», деган фикрини рўкач қилиб, ҳеч кимнинг оғзини очирмайди. ахир, грегор бугунги аҳволида ўзича ҳақ-ку… фақат шунча ухласа ҳам уйқуга тўймаганига ҳайрон эди. шуниси бўлмаганда, грегор ўзини деярли яхши ҳис қилар, ҳатто ўлгудек оч эди. у ётган жойидан туришга юраги бетламай, шуларни ўйлар экан, соат чорак кам еттига занг урди, кимдир эшикни секин тақиллатди. — грегор, — (чақирган онаси эди), — соат чорак кам етти бўлди, жўнашинг керак эди-ку? бу меҳрибон овоз! лекин грегор ўз жавобидан — бўғзидан чиққан ғалати товушлардан қўрқиб кетди. гарчи бу ўз овози …
4 / 32
изига қайтиб, нонуштага ўтирди. фақат онаси ҳамон эшик ортида шивирларди: — грегор, эшикни оч, очақол, ўғлим! аммо грегор очишни хаёлига ҳам келтирмасди, ҳар хил меҳмонхоналарда тунайвериб, доим эшикни занжирлаб ётишга одатланганини эсладию ичида хурсанд бўлди. йўқ. у аввал ўрнидан туриб, кийиниши керак. кейин бир гап бўлар. чунки грегорга аён бўлдики, каравотда ётганда бошга бирор тузук фикр келмайди. у илгари ҳам бугунгига ўхшаш ҳолат бошидан ўтганини эслади: масалан, гоҳида, ноўнғай ётганиданми, танасида қандайдир оғриқ сезарди-ю, аммо ўрнидан турган заҳоти оғриқ йўқолар, грегор бунинг тасаввур ўйини эканлигини тушунар эди. грегор ҳозир ҳам бугунги рўёнинг тумандай тарқалиб кетишини қизиқувчанлик билан кутиб ётарди. овозининг ўзгариб қолгани эса — гумашталарнинг ҳаммасига хос касалликдан далолат — шамоллаш оқибати, бунга шубҳа йўқ. кўрпадан чиқиш унчалик қийин бўлмади: грегор қорнини сал шиширган эди, кўрпанинг ўзи сирғалиб полга тушди. ишнинг қийини олдинда: негаки, грегорнинг танаси япасқи ва ҳаддан ташқари катта: суяниб туриш учун унга қўл керак; аммо қўл ўрнида …
5 / 32
ғир бўлишига қарамай, гавда ҳам бошнинг изидан силжий бошлади. ниҳоят боши каравотдан осилиб қолганда грегор қўрқиб кетди, чунки йиқилиб тушса, боши лат емасдан қолмас эди. хушдан кетиши мумкин эмас, айниқса, ҳозир мумкин эмас. ҳозирча ўрнида ётгани маъқул. аммо у нафасини ростлаб, аввалги ҳолатига қайтганда, гужғон ўйнаётган оёқларини кўриб, уларни тартибга келтиролмай овора бўлганида, грегор каравотдан иложи борича тезроқ тушиш лозимлигини, ҳамма нарсани қурбон қилиб бўлсаям, бу ўриндан тезроқ қутулиш кераклигини англади. шу билан бирга қизиққонликдан фойда йўқлигини, ҳаммасини пухта ўйлаб кўриш зарурлигини ҳам эсдан чиқармасди. грегор кўзларини йириб деразага қаради. аммо кўчанинг нариги бетини ҳам кўриб бўлмайдиган туманда кўнгилга таскин берувчи бирор нарсани илғаш амримаҳол эди. «аллақачон соат етти бўлди, — деб ўйлади грегор соат занг урганда, — соат етти, туман бўлса ҳалигача тарқагани йўқ. грегор бир лаҳза жим ётди, гўё бу жимлик уни табиий борлиққа қайтаришини кутгандай, сокин нафас олиб ётди. «нима қилиб бўлса ҳам, соат еттидан ўн бешта …

Хотите читать дальше?

Скачайте все 32 страниц бесплатно через Telegram.

Скачать полный файл

О "франц кафка эврилиш ҳикояси"

франц кафка эврилиш ҳикояси бир куни эрталаб беҳаловат уйқудан уйғонган грегор замза ўзининг баҳайбат ҳашаротга айланиб қолганини кўрди. у чалқанча ётар, елкасини совутдай суяк қоплаган эди. бошини кўтарган эди, қорнида пайдо бўлган суяксимон тангачаларга кўзи тушди. кўрпа дўппайган жигарранг қорнидан сирғалиб ерга тушай-тушай деб турарди. танасига нисбатан аянчли даражада кичик оёқлари кўз олдида тинмай питирларди. — «менга нима бўлди ўзи?», — деб ўйлади у. ахир, бу туш эмас-ку. ўша қадрдон хона. тор бўлса ҳам одам яшайдиган хона, ўша тўрт девор. столда ҳар хил газмоллардан қирқиб олинган намуналар сочилиб ётар эди. (грегор замза коммивояжер эди). столнинг тепасида тилла суви юритилган ромда яқиндагина ўзи журналдан қирқиб олган портрет осилиб турарди. унда мўйна шляпа билан горжетка кийг...

Этот файл содержит 32 стр. в формате DOCX (59,7 КБ). Чтобы скачать "франц кафка эврилиш ҳикояси", нажмите кнопку Telegram слева.

Теги: франц кафка эврилиш ҳикояси DOCX 32 стр. Бесплатная загрузка Telegram