манзара - тасвирий санъатнинг алоҳида жанри

DOC 44,5 КБ Бесплатная загрузка

Предварительный просмотр (5 стр.)

Прокрутите вниз 👇

1404728792_54520.doc манзара - тасвирий санъатнинг алоҳида жанри манзара - французча «пейзаж» сўзидан олинган бўлиб «табиат» деган маънони англатади, тасвирий санъатда эса табиатнинг табиий ёки ҳаёлий кўринишларини ифодаловчи жанр ҳисобланади. ибтидоий одам неолит асридаёқ, одамни ўраб турувчи табиатни элементларини қоядаги тасвирларда берганлар. масалан, жазоирдаги қадимги суратларда ов манзаралари, подаларни ўтиши ва бошқа дарахт, тош, кўл, сув кабилар схематик тарзида ифода этилган. манзара мотивларини кенг қўлланилганлигини қадимги шарқ ва критдаги фиръавнлар ови ёки ёввойи ҳайвонлар тасвирида кўрамиз. бу тасвирлар эрамиздан аввалги xx, xv асрларга таалуқлидир. бу ҳақда юқорида мисоллар келтириб ўтдик. ўрта асрлар европа санъати ва қадимги рус икона тасвирларида табиат анча схематик тарзда берилган. эрамизнинг xvi-xvii асрларигача манзара турли картиналарга ёрдамчи детал сифатида ёки фон вазифасини ўтаб келган. масалан, леонардо да винчининг машҳур «мона лиза» портретида манзара мазмунга мос равишда алоҳида аҳамият касб этади. манзара алоҳида жанр сифатида ўрта асрларда хитойда пайдо бўлган. хитой рассомларнинг манзаралари жуда шоирона бўлиб, улар томошабинга …

кўли қирғоқлари тасвирланади. нидерланд и.патинир, немис а.дюрер ва а.альтдорферлар-нинг ўлчамлари катта бўлмаган график ва рангтасвир асарларида табиат асосий ўринда кўрсатилади. бу даврда ғарбий уйғониш даври санъати усталари италянлар а.мантенье, пьеро дела франческо, джорджоне, леонардо да винчи, тицианлар томонидан табиат образини ифода этишга турлича уринишлар бўлган. унда табиат инсон билан ҳамфикр, гармоник боғланган бўлиб, архитектуравий муҳит асосий ўринда туради. нидерланд усталари ян ван эйк, хью ван дер гус ва немис а.дюрер, м.нитхардт , а. альтдорфер, л. кранах (каттаси), ижодларида ёввойи табиат образлари ўзига хос равишда талқин этилади. xvi арда п.брейгел (каттаси) оламни кенг кўриш, халқ хаётини специфик намоён бўлиши ва инсонни табиатдан ажратиб бўлмаслигини кўрсатади. унинг «йил фасллари», «поданинг қайтиши» (1565, вена санъат музейи) асарлари шулар жумласидандир. xvii асрда классицизм санъатида идеал манзаралар ишлаш принципи пайдо бўлади, қайсики асосий ўринда табиат образи моҳирона тасвирланади ва улар ўзида оламнинг тузилиши қонуниятларини ифода этади. француз рассоми н. пуссен ижодида идеал манзара «қахрамон» сифатида …

атида келтириш ўринли. унинг асарларида кенг фазонинг жуда усталик билан тасвирланиши, бу фазо бағридаги табиатнинг нозик ва нафис сирлари ўта маҳорат билан акс эттирилганлигининг гувоҳи бўламиз. бу ўринда айниқса, «иссиқкўлда кеч», «тахиатош» (1951), «қорақум сув омбори» (1957) каби асарлари диққатга сазовордир. унинг буюк санъаткор бўлиб етишишининг сабаби, баҳорга ошуфта бўлиш; она-табиатга меҳр қўйиш, бирор бир дақиқани табиат бағрисиз ўтказмасликка ҳаракат қилиш, баҳор кезларида табиат бағрига шўнғиб кетиш, балки шу фасл хавоси билан қоришиб кетиш билан асарларда табиатнинг ҳеч ким эшитмаган жарангли ва сеҳрли куй қўшиқларини тинглаш бўлди. у 1960-йилларда ҳам ўнлаб шундай ранг-баранг асарлар яратдики, улар тасвирий санъат тарихига дурдона намуналар бўлиб кирди. «қайрақум гэси тонги» (1957), «ўзбекистонда март» (1958), «ала-тов» (1960), «ангрендаги тоғ йўли» (1962), «ангрен дарьёси» (1963), «тунги тонг қишлоғи» (1962), «кеч» (1971) ва бошқа асарлари кишини табиат манзарасига сайр қилдиради. 1972 йилда яратган «менинг қушиғим» полотноси эса алоҳида довруғ топди. ў.тансиқбоев серқуёш ўлкамизни, ранго-ранг табиатини ана шу …

лликларини сержило ранглар билан тасвирлаб беришга интилар эди. 1930 йилларда ишлаган «қизлар ховуз бўйида», «уч машшоқ», «ховлида узум узиш», «тўғон қурилиши», «баҳор», 1940 йилларда яратган «ҳирмончи қиз», «она диёр», «нанай йўли» каби манзаралари унинг ўзига хос тасвирий санъат устаси эканини кўрсатади. айниқса, 1957 йилда ишлаган «олтин куз» асари табиатимизга хос гўзалликни ўта маҳорат билан кўрсата олганлигининг намунасидир. н.қўзибоев, р.тимуров, и.хайдаров, а.мирсоатов, а.мўминов, а.юнусов ва бошқа рассомлар ҳам табиатни мадх этувчи мафтункор манзараларни яратиб бердилар. адабиётлар 1. абдуллаев н. санъат тарихи. 2 қисмлик. 1-қисм. - т., 1987. 2. абдуллаев н. санъат тарихи. 2 қисмлик. 2-қисм. - т., 2001. 3. абдурахмонов ғ.м. тасвирий санъат композицияси. - т., 1996. 4. азимова б. натюрморт тузиш ва тасвирлаш методикаси. - т., 1984. 5. беда г.в. основў изобразительной грамотў (рисунок, живопись, композиция). учебное пособие для студентов пединститутов. - м., 1981. 6. беда г.в. живопись. учебное пособие. - м., 1986. 7. гренберг ю.и. технология станковой живописи (монография). …

манзара - тасвирий санъатнинг алоҳида жанри - Page 5

Хотите читать дальше?

Скачайте полный файл бесплатно через Telegram.

Скачать полный файл

О "манзара - тасвирий санъатнинг алоҳида жанри"

1404728792_54520.doc манзара - тасвирий санъатнинг алоҳида жанри манзара - французча «пейзаж» сўзидан олинган бўлиб «табиат» деган маънони англатади, тасвирий санъатда эса табиатнинг табиий ёки ҳаёлий кўринишларини ифодаловчи жанр ҳисобланади. ибтидоий одам неолит асридаёқ, одамни ўраб турувчи табиатни элементларини қоядаги тасвирларда берганлар. масалан, жазоирдаги қадимги суратларда ов манзаралари, подаларни ўтиши ва бошқа дарахт, тош, кўл, сув кабилар схематик тарзида ифода этилган. манзара мотивларини кенг қўлланилганлигини қадимги шарқ ва критдаги фиръавнлар ови ёки ёввойи ҳайвонлар тасвирида кўрамиз. бу тасвирлар эрамиздан аввалги xx, xv асрларга таалуқлидир. бу ҳақда юқорида мисоллар келтириб ўтдик. ўрта асрлар европа санъати ва қадимги рус икона тасвирларида табиат анча схематик та...

Формат DOC, 44,5 КБ. Чтобы скачать "манзара - тасвирий санъатнинг алоҳида жанри", нажмите кнопку Telegram слева.

Теги: манзара - тасвирий санъатнинг а… DOC Бесплатная загрузка Telegram