oq sukunat [@e_kutubxona] (1)

PDF 8 стр. 64,0 КБ Бесплатная загрузка

8 стр.

FaylHub.uz

Скачать через Telegram

Размер 64,0 КБ

Тип файла PDF

Страницы 8

Обновлено Май 2026

Предварительный просмотр (5 стр.)

Прокрутите вниз 👇

1 / 8

jek london. oq sukunat t.me/e_kutubxona oq sukunat (hikoya) jek london — karmen yana ikki kun sudralishgayam yaramaydi. meyson muz parchasini tuflab tashlarkan, shoʻrlik jonivorga bepisand qarab qoʻydi. keyin itning panjalari orasida qotib qolgan muz boʻlaklarini tishi bilan tozalay boshladi. — jimjimador laqabli qancha itlarga duch kelgan¬man, odatda ular hech narsaga yaramaydilar, — u oʻz ishini tugatib, itni nariga itardi. — ular zaiflashadilar va oxir oqibat harom qotadilar. sen oddiygina kasyar, sivash, xaski laqabli itlar bilan qandaydir koʻngil¬sizlik yuz berganini sira eshitganmisan? hech qachon! shukumga bir qaragin... ancha uzoqlashib qolgan koʻppak birdan oʻqday uchib egasiga sapchidi va baquvvat tishlari bilan meysonning boʻgʻziga chang solmoqchi boʻldi. — xayolingga nima keldi, a? boshiga qamchi dastasi bilan tushirilgan qattiq zarba itni qorga qulatdi. u bezovta qaltirar, soʻyloq tishlari orasidan sargʻimtil soʻlak tomchilar edi. — shuning uchun ham shukumga qara deyapman-da, u xato qilmaydi. garov boylashim mumkin, bir haftaga qolmay u karmenni holdan toydiradi. — …

2 / 8

k kerak. ular bizga boʻysunmay qoʻyishdi. e’tiborsiz boʻlsak, payt poylab tashlanib qolishlari hech gap emas. — men esa bir paytlar uslubchilar tashkilotini boshqarib, yakshanba maktablarida dars berganman. nima uchundir bu mavzuda soʻz ochgan meyson mokasinalarini1 tomosha qilganicha oʻyga choʻmgandi. ruf unga qahva uzatib, xayollar changalidan ozod etdi. — xudoga shukr, hozircha bizda choy bor. men hovlimizda, tennessida, choyning qanday oʻsishini koʻrganman. ayni paytda issiqqina joʻxori noni uchun nimalarni bermasdim-a? qaygʻurma, ruf, yana ozgina qoldi, shundan soʻng ochlikdan qutulasan, mokasina kiyib yurishga ham hojat qolmaydi. jek london. oq sukunat t.me/e_kutubxona bu soʻzlardan keyin ayol ortiq xoʻrsinmay qoʻydi. koʻzlarida oq tanli xoʻjayiniga boʻlgan muhabbat uchqunlari porlay boshladi. meyson u duch kelgan birinchi oq tanli odam, unga ayol siymosida qandaydir yoqimsiz hayvonni emas, oʻzgacha bir xilqatni koʻrish ham mumkinligini anglatgan birinchi erkak edi. — ha, ruf, — eri ikkovlarigina tushunadigan tilda davom etdi, — tez orada biz bu yerlardan qutu¬lamiz, oq tanli kishining …

3 / 8

iltifot shoʻrlik ayol qalbini toʻlqinlantirayotgan edi. — keyin esa qutiga oʻtirib olamiz va... joʻnab keta¬miz. — meyson soʻzlariga izoh bergan kabi boʻsh krujkani havoga otdi va chaqqonlik bilan ilib olib qichqirdi:— mana, bir zumda yetib keldik! ey, ulugʻ shomonlar! sen fort — yukonda yurasan, men arktik -sitida boʻlaman. oramiz yigirma besh uyqulik yoʻl. oʻrtamizda uzun arqon, men arqonning bir uchidan ushlab olib, senga gapiraman: «allo, ruf, qalaysan?« sen javob berasan: "senmisan, erginam?" men "ha" deyman. sen yana gapirasan: "non pishirolmayapman, soda qolmabdi ." shunda men javob beraman: »qaznoqni qaragin, un qopining orqasida turgan edi. xayr». sen qaznoqqa borasan va keragicha soda olasan. va bu paytda sen fort yukonda, men esa arktik-sitida boʻlamiz. shomonlar shunday qudratli! ruf bu sehrli ertakni tinglab, shunday samimiy jilmaydiki, erkaklar kulaverib dumalab qolishdi. bir -birlarini gʻajishga urinayotgan itlarning shovqini olisdagi moʻ’jizakor oʻlka haqidagi hikoyani boʻlib qoʻygan edi. ular itlarni ajratishga urinayotganlarida ayol chanalarni birlashtirishga ulgurgan, yoʻlga …

4 / 8

ini quvib yetish uchun harakatga tushdilar. jek london. oq sukunat t.me/e_kutubxona suhbat tindi. mashaqqatli safar yoʻli bunga imkon bermas edi. shimol boʻylab yurish—ogʻir, halokatli mehnat. bunda faqat orsizlarcha sukut saqlab yoʻl qiyinchiliklarga dosh bergan yoki oʻzi uchun yangi soʻqmoqni kashf eta olgan insongina baxtlidir. dunyoda yangi yoʻl ochish kabi odamni holdan toydiradigan yumush boʻlmasa kerak .keng, toʻqima changʻilar har qadamda yemiriladi, oyoqlar tizzagacha qorga botadi. ana undan soʻng oyoqni ehtiyotkorlik bilan sugʻurib olish zarur. tik yoʻldan dyuymning arzimas boʻlagicha chetga chiqish ham kulfat keltiradi. negaki hali chananing yuqori qismi qordan forigʻ boʻlmagan. bu holda oldinga bir qadam tashlaysan va eng kamida yarim yard chuqurlikdagi ikkinchi oyogʻingni koʻtarishga urina boshlaysan. birinchi boʻlib yoʻl ochayotgan odam esa, hatto shungacha changʻilarini bir-biriga urib olmagan va xiyonatkor qorga ishonib bor boʻyi bilan qulamagan boʻlsa-da,yuz yarddan keyinoq holdan toyib yiqiladi. bunda kun boʻyi biror marta itlar oyogʻi ostida qolmagan odamgina toza vijdon va gʻurur bilan …

5 / 8

qoʻrquvga tushadi. bunda oʻz-oʻzidan tushuniksiz fikrlar tugʻiladi. tiriklik sirlari oʻz ma’nosini izlaydi. inson shuurini oʻlim, yaratguvchi va yorugʻ dunyo qarshisidagi qoʻrquv hissi, ayni paytda—tirilish umidi, hayot va umriboqiylik qaygʻusi, zanjirband ongning behuda urinishlari ishgʻol qiladi! demak, inson qachonlardir oʻz yaratuvchisi bilan yuzma-yuz qoladi . kun shomga tutashdi. bu yerda daryo oʻzani keskin burilgan edi, meyson muyulishni kesib oʻtish uchun chanasini tor burunga tomon boshladi. biroq itlar qancha urinmasin, tepalikka koʻtarila olishmasdi. ruf va meylmyut kidning bor kuchlari bilan itarishlariga qaramay, chanalar nuqul ortga sirpanib ketardi. yana bir alamli urinish...badbaxt, ochlikdan sillasi qurigan jonivorlar soʻnggi kuchlari bilan tortildilar. betoʻxtov urinishlardan soʻng chanalar qirgʻoqqa chiqib oldi. lekin kutilmaganda yoʻlboshchi it oʻng tomonga tortib ketdi, chana esa meysonning changʻilariga borib urildi. natija juda qaygʻuli edi. meysonning oyogʻi chiqib ketdi, arava qayishiga oʻralashib qolgan itlardan biri qorga quladi, chanalar esa xomutlarni ergashtirganicha pastga sir¬panib borar edi. qars! qurs! qamchi ovozi eshitildi, kaltakning koʻpi yiqilib …

Хотите читать дальше?

Скачайте все 8 страниц бесплатно через Telegram.

Скачать полный файл

О "oq sukunat [@e_kutubxona] (1)"

jek london. oq sukunat t.me/e_kutubxona oq sukunat (hikoya) jek london — karmen yana ikki kun sudralishgayam yaramaydi. meyson muz parchasini tuflab tashlarkan, shoʻrlik jonivorga bepisand qarab qoʻydi. keyin itning panjalari orasida qotib qolgan muz boʻlaklarini tishi bilan tozalay boshladi. — jimjimador laqabli qancha itlarga duch kelgan¬man, odatda ular hech narsaga yaramaydilar, — u oʻz ishini tugatib, itni nariga itardi. — ular zaiflashadilar va oxir oqibat harom qotadilar. sen oddiygina kasyar, sivash, xaski laqabli itlar bilan qandaydir koʻngil¬sizlik yuz berganini sira eshitganmisan? hech qachon! shukumga bir qaragin... ancha uzoqlashib qolgan koʻppak birdan oʻqday uchib egasiga sapchidi va baquvvat tishlari bilan meysonning boʻgʻziga chang solmoqchi boʻldi. — xayolingga nima keldi...

Этот файл содержит 8 стр. в формате PDF (64,0 КБ). Чтобы скачать "oq sukunat [@e_kutubxona] (1)", нажмите кнопку Telegram слева.

Теги: oq sukunat [@e_kutubxona] (1) PDF 8 стр. Бесплатная загрузка Telegram