remark. dushman (hikoya) [@e_kutubxona]

PDF 6 pages 139.9 KB Free download

6 pages

FaylHub.uz

Download via Telegram

Size 139.9 KB

File type PDF

Pages 6

Updated May 2026

Page preview (5 pages)

Scroll down 👇

1 / 6

https://telegram.me/e_kutubxona 1 erix mariya remark dushman (hikoya) sinfdosh do‘stim leytenant lyudvig brayerdan urushda o‘z ko‘zing bilan ko‘rgan qaysi voqea xotirangdan o‘chmas bo‘lib saqlanib qolgan», deb so‘raganimda undan verden, som yoki flandriyadagi janglar haqida eshitaman deb o‘ylagandim. zotan, u bu frontlarning hammasida bo‘lgan, eng og‘ir janglarda qatnashgan edi. biroq u meni ajablantirib tamoman boshqa voqeani so‘zlay boshladi. «xotiramga muhrlangan hodisalar ko‘p, ammo qalbimga sira o‘chmas bo‘lib o‘rnashgan voqea bizni front ortiga, oldingi chiziqdan olis fransuz qishloqchasiga jo‘natishganida boshlangan edi. jangda biz juda qaltis joyda himoyani saqlab, artilleriyaning tinimsiz o‘qlari ostida qolib ketdik, shu bois bizni frontdan ancha uzoq joyga jo‘natishdi, chunki katta talafotlar bergandik, qaytadan kuch to‘plashimiz kerak edi. avgustning nihoyatda yoqimli, qalbga rohat bag‘ishlaydigan kunlari edi. injilda tasvirlangandek, go‘zal yoz kunlari, xuddi bir paytlar shampandagi yerto‘lalardan birida o‘lja qilganimiz ko‘hna sharob kabi sarxush qilardi bizni. ust-boshimizni bitdan tozalab oldik: ba’zilarimizga yap-yangi ichkiyim tarqatishdi, boshqalar esa ko‘ylaklarini qozonga solib, obdan qaynatdilar; …

2 / 6

ttps://telegram.me/e_kutubxona https://telegram.me/e_kutubxona 2 botayotgan quyosh shu’lalaridan charog‘on dala, o‘rmonning ko‘kimtir ko‘lankasi, terak barglarining shitir-shitiri, shaffof suvli soyning yugurgilab oqishi — bari ta’riflab bo‘lmas quvonch baxsh etardi; biroq ich-ichimizda qamchi yoxud tikanak singari azob berayotgan bozillagan og‘riq bor edi baribir, chunki bularning bari talay soatlardan so‘ng, talay kunlardan so‘ng o‘tib ketishini va o‘limning do‘zaxmonand manzaralari bilan muqarrar almashinishini bilardik. baxt, dard, dilgirlik, qayg‘u, zerikish va umidsizlik omuxtasi bo‘lgan bu his dam olayotgan har bir askarga begona emasdi. kechki ovqatdan so‘ng bir necha o‘rtog‘im bilan qishloqdan tashqariga chiqdim. uzoq yurdik, deyarli gaplashmadik; ko‘p oylardan so‘ng birinchi marta kayfimiz chog‘ edi va ko‘zimizga tikka tushayotgan shom quyoshi taftidan bahra olardik. hademay tevaragiga soqchilar qo’yilgan, to‘siq bilan o‘ralgan keng maydonning o‘rtasidagi chog‘roq, ko‘rimsiz fabrika binosining ro‘parasidan chiqdik. bino hovlisi germaniyaga jo‘natishlarini kutayotgan asirlarga to‘la edi. soqchilar yo‘limizni to‘sishmadi, biz bemalol tomosha qila boshladik. bu yerda bir necha yuz fransuz asir joylashtirilgan edi. ular o‘tirishar …

3 / 6

zilib yotgan, chekayotgan asirlarni — qurolsiz fransuzlarni ko‘rib turardim. qo‘qqisdan karaxt bo‘lib qoldim. meni oddiygina bir fikr esankiratib qo‘ygandi: ular ham bizga o‘xshagan odamlar ekan-ku!? biroq fakt faktligicha qoladi – xudo shohid, juda g‘alati fakt – ilgari hech qachon aqlimga kelmagandi bu fikr. fransuzlarmi? dushmanimiz-ku ular! bitta qo‘ymay qirib tashlash kerak ularni, chunki germaniyani mahv etishmoqchi! ammo o‘sha avgust oqshomida men bir mudhish sirni angladim — qurol jodusi sirini. qurol odamlarni o‘zgartirarkan. atrofimizda xotirjam, tinchgina o‘tirgan bu yuvosh kishilar, bu fabrika ishchilari, qora mehnatkashlar, yuqori sinf o‘quvchilari, agar birdan qo‘llarida qurol paydo bo‘lsa, darhol yana bizning dushmanimizga aylangan bo‘lur edilar. boshida bizga yov emasdi ular: qurol olganlaridan so‘ng dushmanga aylanishgandi. xuddi shu narsa meni tafakkur qilishga majbur etdi, biroq mantig‘im noto‘g‘ri bo‘lishi mumkinligini tan olardim. ammo «aynan qurol- https://telegram.me/e_kutubxona https://telegram.me/e_kutubxona 3 yarog‘ urush olovini yoqadi», degan fikr mudom ta’qib etardi meni. dunyoda shu qadar ko‘p qurol to‘planganki, oxir-oqibat, ular odamlardan …

4 / 6

lar bilan. ular sabab bo‘lib mening fikrim ravshanlashgan edi. balki ularning ham men kabi ko‘zlari ochilib, yon-atrofga alanglab, «birodarlar, biz nima qilmoqdamiz?! buning nima zarurati bor?!» deya bir-birlariga savol berishayotgandir. - bir necha haftadan so‘ng biz yana frontga otlandik. bu safar – biroz tinchroq joyga tushdik. fransuzlarning oldingi marrasi bizga xiyla yaqin, lekin pozitsiyalari pishiq-puxta himoyalangan edi. xullas, bu yerda dushman bilan qir-pichoq janglarga kirmadik. har kuni ertalab, roppa-rosa yettida ikki tomon artilleriyachilari salomlashgan kabi bir-birlariga o‘q yog‘dirishardi. keyin choshgohda tag‘in kichikroq salyut tashkil qilinar, kechga yaqin oxirgi marta shu yo‘sin «xayr-ma’zur» qilishardi. biz istehkomlarimiz yonida quyosh nurlariga cho‘milarlik, kechalari esa hatto etiklarimizni yechib, bafurja uxlardik. kunlarning birida betaraf maydonning narigi tomonida, brustver ustida qo‘qqisdan «attention!» (*«diqqat!») deb yozilgan bir bo‘lak faner ko‘tarildi. hayratdan fanerga qanchalar chaqchayganimizni tasavvur qilaver. o‘ylay o‘ylay, hozir zo‘r, odatdagidan vahimaliroq artilleriya hamlasi bo‘lsa kerak, degan fikrga keldik, ko‘pchilik snaryadlarning dastlabki hushtaklari eshitilgani hamon handaq qa’riga …

5 / 6

ko‘tarishdi, kamiga — kaskani ham qo‘shishdi. biz kuchimiz boricha ko‘ylakni silkitib signal berdik, undagi hamma bitlar yomg‘ir va shamolda to‘kilib ketgandir-ov. nihoyat, u tomonda paket tutgan qo‘l ko‘rinib, allaqanday fransuz ehtiyotkorlik bilan tikanli sim orasiga suqildi; u sekin-asta biz tomonga emaklar va ahyon-ahyonda dastro‘molini silkitgancha yuzida qo‘rquv aralash kulardi. oraliqdagi maydonning taxminan o‘rtasiga yetganida u to‘xtadi, paketni yerga qo‘ydi, besh-olti marta u barmog‘ini nuqidi, yana kuldi, bosh irg‘adi va emaklagancha iziga qaytdi. bular bari haddan ziyod hayajonga soldi bizni. xayajonga bolalarga xos bo‘lgan, taqiqlangan ishni qilish ishtiyoqi ham qo‘shildi, biz kimgadir hazil qilmoqchiga o‘xshardik go‘yo; qolaversa, shunchaki tezroq paket yoniga borib, undagi shirinliklarnimi yoki bir quti sigaretnimi qo‘lga kiritgimiz kelardi. qalbimizda jindek erkinlik, mustaqillik, do‘stlik va barcha o‘lim mexanizmlari ustidan g‘oliblik ruhi ham paydo bo‘ldi. shunday hisni men o‘shanda, asir fransuzlar qarshisida turganimda chuqur insoniy bir tuyg‘u qalbimga muzaffarona yorib kirib, «dushman» haqidagi ibtidoiy tushunchalarimni yanchib tashlagan damda ham tuygandim. …

Want to read more?

Download all 6 pages for free via Telegram.

Download full file

About "remark. dushman (hikoya) [@e_kutubxona]"

https://telegram.me/e_kutubxona 1 erix mariya remark dushman (hikoya) sinfdosh do‘stim leytenant lyudvig brayerdan urushda o‘z ko‘zing bilan ko‘rgan qaysi voqea xotirangdan o‘chmas bo‘lib saqlanib qolgan», deb so‘raganimda undan verden, som yoki flandriyadagi janglar haqida eshitaman deb o‘ylagandim. zotan, u bu frontlarning hammasida bo‘lgan, eng og‘ir janglarda qatnashgan edi. biroq u meni ajablantirib tamoman boshqa voqeani so‘zlay boshladi. «xotiramga muhrlangan hodisalar ko‘p, ammo qalbimga sira o‘chmas bo‘lib o‘rnashgan voqea bizni front ortiga, oldingi chiziqdan olis fransuz qishloqchasiga jo‘natishganida boshlangan edi. jangda biz juda qaltis joyda himoyani saqlab, artilleriyaning tinimsiz o‘qlari ostida qolib ketdik, shu bois bizni frontdan ancha uzoq joyga jo‘natishdi, chunki kat...

This file contains 6 pages in PDF format (139.9 KB). To download "remark. dushman (hikoya) [@e_kutubxona]", click the Telegram button on the left.

Tags: remark. dushman (hikoya) [@e_ku… PDF 6 pages Free download Telegram