tilshunoslik fanining shakllanish tarixi. qadimgi hind, grek va arab tilshunosligi. o‘rta osiyoda tilshunoslikning rivojlanishi

DOC 101,5 KB Bepul yuklash

Sahifa ko'rinishi (5 sahifa)

Pastga aylantiring 👇
1
1522690394_70615.doc tilshunoslik fanining shakllanish tarixi. qadimgi hind, grek va arab tilshunosligi. o‘rta osiyoda tilshunoslikning rivojlanishi reja: 1. qadimgi hind tilshunosligi. 2. antik davrda grek va rim tilshunosligi. 3. arab tilshunosligi maktablari. 4. o‘rta osiyoda tilshunoslikning rivojlanishi asosiy tushunchalar: qadimgi tilshunoslik, antik davr, hind tilshunosligi, vedalar, sanskrit va prakrit, panini grammatikasi, grek tilshunosligi, falsafiy davr, anologistlar, anomalistlar, grammatika davri, aleksandriya maktabi, ellinizm, rim tilshunosligi, arab tilshunosligi, basra, kufa, bag‘dod maktablari, o‘rta osiyo tilshunosligi, “devonu lug‘otit turk”. tilshunoslik fanining shakllanish tarixi lingvistik ta’limotning vujudga kelishi va rivojlanish jarayoni qariyb 3 ming yillik tarixni o‘z ichiga olgan bo‘lsa-da, til haqidagi fan faqat xix-xx asrlardagina mustaqil fan sifatida shakllandi. aniqrog‘i, tilshunoslik o‘rta osiyoda xi-xv asrlarda, yevropada esa xix asrning boshlaridan boshqa fanlar qatorida mustaqil fan sifatida tan olindi. ammo insonlarning til ilmiga qiziqishlari ancha ilgari boshlangan bo‘lib, tilshunoslikning ildizlari taxminan eramizdan avvalgi vi ming yillikda hindistonda, iv ming yillikda yunonistonda, iii ming yillikda shumerlar …
2
ik fanining eng qadimgi manbalari 2 mintaqada, 2 xil madaniyat o‘chog‘ida, ya’ni qadimgi sharq - hindiston va arabiston hamda qadimgi g‘arb - yunoniston va rimda vujudga kelgan. shuning uchun tilshunoslik fanining tarixiy yo‘lini qadimgi tilshunoslik, o‘rta asrlar tilshunosligi, xix asr tilshunosligi va zamonaviy tilshunoslik kabi tarixiy-xronologik davrlarga bo‘lib o‘rganish maqsadga muvofiq. qadimgi hind tilshunosligi jahon tilshunosligining markazi, beshigi sifatida qadimgi hindiston tan olingan bo‘lib, hindlar til bilan dastlab sof amaliy maqsadlarda - qadimgi yozma yodgorliklarning turli o‘zgarishlarga uchragan so‘z va qo‘shimchalarini qayta izohlash maqsadida shug‘ullanganlar. hind olimlari eramizdan oldingi xv asrdan (ba’zi manbalarga qaraganda hatto eramizdan oldingi 45-25 asrlarda) qadimgi sanskrit tilida yozilgan vedalar - 10 qismdan iborat diniy madhiyalar: gimnlar, diniy qo‘shiqlar va afsonalar to‘plamini hamda o‘rganishni boshlaganlar. vedalar (sanskrit tilida veda “bilim”, sanskrit atamasi esa “ishlangan”, “mukammal” degan ma’nolarni bildiradi) braxmanizm deb ataladigan induizm dinining diniy-falsafiy ta’limoti aks ettirilgan muqaddas kitoblari bo‘lib, miloddan oldingi vi asrdan avval paydo …
3
biriga qiyoslab, ularni o‘xshash va noo‘xshash qismlarga ajratishga uringanlar. vedalardagi ma’nosini tushunib bo‘lmaydigan atamalarning izohli lug‘atini tuzganlar, matnlarni fonetik va morfologik nuqtai nazardan tahlil qilganlar. ular ushbu matnlardagi so‘zlarni ma’noli qismlarga (ya’ni morfemalarga) ajratishni “v’yakarana” – tahlil deb ataganlar. natijada, bir tomondan, so‘z shakllari uchun umumiy bo‘lgan o‘zak va negiz, ikkinchi tomondan, so‘zdagi o‘zgarib turadigan qism – so‘z yasovchi va o‘zgartiruvchi affikslarni aniqlashgan. shu tariqa so‘z yoki so‘z shakllari amalda birlamchi elementlarga (hozirgi morfemalarga) ajratilgan. shunday tahlillar yordamida hatto har bir so‘zning sinonimik shakllarini topishga muvaffaq bo‘lishgan bu sohada yaratilgan qo‘llanmalarning eng mashhuri miloddan oldingi iv asrda panini tomonidan yaratilgan “ashtadx’yan” bo‘lib, hind tilshunoslari panini davrini o‘zining eng taraqqiy etgan davri, deb hisoblaydilar. “ashtadx’yan” grammatik qoidalar mujassamlangan 8 qismdan va 3996 she’riy qoidadan iborat bo‘lib, xotirada yaxshi saqlanib qolinadigan uslubda yozilgan. qadimgi hind olimlari orasida so‘zlarni turkumlarga ajratish masalasida yagona fikr mavjud emas edi. ba’zilari so‘zlarni 4ta turkumga ajratishsa, ba’zilari …
4
ar mustaqil fonetik element hisoblanishi va bo‘g‘inning asosini tashkil qilishi aniq izohlangan. qadimgi hind grammatikachilari so‘zlarning ma’no tomonigagina emas, tovush jihatiga ham alohida e’tibor qaratganlar. tovush, tovushlarning fiziologik-artikulyatsion xususiyatlari, bir tovushning boshqa tovush ta’sirida o‘zgarishi (kombinator o‘zgarish) kabi hodisalarni ham o‘rganganlar. ular tovushlarni unli va undoshlarga ajratganlar, nutq a’zolarining yaqinlashuvidan unlilar, bir-biriga tegishidan undoshlar hosil bo‘lishini qayd etganlar. umuman, qadimgi hind olimlari fonetikani juda chuqur o‘rganganlar. ular unli tovushlarga mustaqil qo‘llana oladigan, undoshlarga mustaqil qo‘llana olmaydigan elementlar, deya ta’rif berishgan. hindlar musiqiy urg‘uga katta e’tibor qaratganlar, hatto fonema tushunchasini ham tahlil qilganlar, bo‘g‘in tuzilishi to‘g‘risida ham ko‘p foydali fikrlar bildirganlar. shuni qayd etish kerakki, eramizdan avvalgi vi ming yillikda yaratilgan ko‘pchilik fonetik qonun-qoidalar an’anaviy ravishda avloddan-avlodga o‘tib kelgan va hozirgi zamon tilshunosligi aynan shu an’analarga tayangan holda rivojlanib bormoqda. panini grammatikasi deyarli 10 asr davomida asosiy qo‘llanma sifatida foydalanib kelingan. panining qarashlari mesopotamiya orqali qadimgi gresiyaga, suriya orqali arab tilshunosligiga …
5
inada falsafa barcha bilim tarmoqlarini o‘z ichiga olgan yagona fan bo‘lgan. antik dunyo faylasuflari tilga ham falsafaning ajralmas bir qismi sifatida qaraganlar va til hodisalarining mohiyatini falsafiy nuqtai-nazardan izohlashga harakat qilganlar. ular so‘z bilan predmet o‘rtasidagi munosabatni tabiat va jamiyat o‘rtasidagi bog‘lanish, “garmoniya” (ya’ni monandlik, moslik, uyg‘unlik) haqidagi ta’limot asosida izohlashga intilganlar. so‘zlar va ularning nomlanishi, ularning ichki mohiyati to‘g‘risidagi fikrlar mashhur faylasuflarning munozara va mushoirlarida aks etardi. shundan kelib chiqib, qadimgi grek (yunon) tilshunosligi taraqqiyotini shartli ravishda quyidagi 2 davrga bo‘lib o‘rganish mumkin: 1. falsafiy davr. 2. grammatik (yoki filologik) davri. xususan, ushbu munozaralar platonning (er.av. 427-347 yy.) “kratil” nomli asarida germogen va kratil orasidagi bahslashuvda bayon etiladi. kratilning fikricha, har bir nom (ot) predmetning mohiyatidan kelib chiqadi, ya’ni uning tabiatiga mosdir. germogenning zamondoshi sokratni ham (er.av. 469-399 yy.) kratilni yoqlab, hech kim o‘z ixtiyori bilan so‘zni o‘zgartira olmasligini bildiradi. ularning fikricha, til kishilarning ruhida tabiat talabiga ko‘ra paydo …

Ko'proq o'qimoqchimisiz?

Faylni Telegram orqali bepul yuklab oling.

To'liq faylni yuklab olish

"tilshunoslik fanining shakllanish tarixi. qadimgi hind, grek va arab tilshunosligi. o‘rta osiyoda tilshunoslikning rivojlanishi" haqida

1522690394_70615.doc tilshunoslik fanining shakllanish tarixi. qadimgi hind, grek va arab tilshunosligi. o‘rta osiyoda tilshunoslikning rivojlanishi reja: 1. qadimgi hind tilshunosligi. 2. antik davrda grek va rim tilshunosligi. 3. arab tilshunosligi maktablari. 4. o‘rta osiyoda tilshunoslikning rivojlanishi asosiy tushunchalar: qadimgi tilshunoslik, antik davr, hind tilshunosligi, vedalar, sanskrit va prakrit, panini grammatikasi, grek tilshunosligi, falsafiy davr, anologistlar, anomalistlar, grammatika davri, aleksandriya maktabi, ellinizm, rim tilshunosligi, arab tilshunosligi, basra, kufa, bag‘dod maktablari, o‘rta osiyo tilshunosligi, “devonu lug‘otit turk”. tilshunoslik fanining shakllanish tarixi lingvistik ta’limotning vujudga kelishi va rivojlanish jarayoni qariyb ...

DOC format, 101,5 KB. "tilshunoslik fanining shakllanish tarixi. qadimgi hind, grek va arab tilshunosligi. o‘rta osiyoda tilshunoslikning rivojlanishi"ni yuklab olish uchun chap tomondagi Telegram tugmasini bosing.

Teglar: tilshunoslik fanining shakllani… DOC Bepul yuklash Telegram