muzqaymoq_mening o'g'rigina bolam
Предварительный просмотр (5 стр.)
Прокрутите вниз 👇![g‘afur g‘ulom “mening o‘g‘rigina bolam” (voqeiy hikoya) otamizning o'lganiga anchagina yil o'tib ketdi. bu yil - o'n yettinchi yilning ko'klamida onamizdan ham ajralib, shum yetim bo'lib qoldik. biz to'rt yetimdan xabar olib turishga katta onam - onamning onalari roqiyabibi kelib turibdilar. bu kishini biz erkalab «qora buvi» deb ataymiz. oqshomlari buvim boshliq hammamiz oldi ochiq ayvonda uvunto'da[1] ko'rpa-yostiqlarga o'ralib, bittagina o'ratepaning kir ip sholchasi ustida uxlaymiz. sentabr oylarining oxiri, ilk kuz oqshomlaridan biri edi. havo anchagina salqin. biz yetimlar bir- birimizning pinjimizga tiqilib, bir-birimizni isitib uyquga ketganmiz. oatorda eng so'nggi bo'lib, ona chumchuqday qora buvim yotardilar, u kishi saksondan oshib ketgan, noskash kampir edilar. bu oqshom uch xo'roz o'tgandan keyin, yetti qaroqchi yulduzi tik kelganda g'o'ng'ir-g'o'ng'ir ovozdan uyg'onib ketdim. buvim kim bilandir anchagina baland ovoz bilan suhbatlashmoqda edilar. hovlimiz, ota-buvadan qolgan, anchagina katta bo'lib, to'rtburchak tanobi hovlilardan edi. gir atrofi imorat, shimol tomonda amakivachchalarimiz turishardi. lekin ular yozda bog'ga ko'chib …](/media/previews/pages/p1_287744.webp "muzqaymoq_mening o'g'rigina bolam - Страница 1")
![ini to'saverasizmi? - debdi. men gap shu yerlarga kelganda uyg'onib ketgan bo'lsam kerak. qolgan gaplarni eshitganimcha qilib yozaman. - hoy, aylanay, o'g'rigina bolam, boshimda shunday musibat turganda ko'zimga uyqu keladimi? mana: olti oy bo'ldi, biror soat mijja qoqib uxlaganim yo'q. kunduz kunlar garangday dovdirab yuraman. biror yerga o'tib mizg'iganday qush uyqusi qilaman. kechalari xayol olib qochib ketadi. - nimalarni xayol surasiz, buvijon? - bu gapdan keyin ustidagi to'nini turmuchlab[2]bo'g'otning ustiga yostiq qilib qo'yib, o'g'ri ham yonboshlab oldi. - nimalarning xayolini surardim. shu to'rtta yetimning ertasini o'ylayman-da, bolam. zamonni o'zing ko'rib turibsan, tiriklik toshdan qattiq, tuyaning ko'ziday non anqoga shapig'. hali bularning qo'lidan ish kelmaydi. so'qqaboshgina aravakash tog'alarining topgani o'zining ro'zg'oridan ortib, bularga qut-loyamut[3] bo'lishi qiyin. ro'zg'orda bo'lsa, ko'z ko'rib, qo'l tutguday arzigulik buyum qolgani yo'q. bir chekkadan sotib yeb turibmiz. «turib yeganga turumtog' chidamas», deganlar. eh-ha, bu bolalar qachon ulg'ayadi-yu, qachon o'zining nonini topib yeydigan bo'ladi! chor-nochor xayol surasan, kishi. …](/media/previews/pages/p2_287744.webp "muzqaymoq_mening o'g'rigina bolam - Страница 2")
![ishlay desam bilagimda quvvat bor, aql-u hushim joyida. menga hozir shu qilib turgan o'g'rilik kasbi yoqadi, deysizmi. tuppa-tuzuk ayolmand kosibning bolasi edim. zamon chappasiga ketdi. kerinska poshsho[5] bo'lgandan keyin urush to'xtaydi, degan edilar. hali-beri to'xtaydigan ko'rinmaydi. hali ham zamon-zamon o'sha iligi to'qlarniki. - biror boshqa kasb qilsang bo'lmaydimi, bolam, - dedi kampir. - nima kasb qilay? hamma kasblarning ham bozori kasod. ota kasbim kavushdo'zlikni qilaymi? avvalo shuki, kavush tikishga na charm bor, na sirach, na mix, na lok. masallig'ining o'zi bitib chiqqan kavushdan uch baravar qimmat. hammollik qilay desam, avvalgidek qoplab g'alla, qoplab sabzi-sholg'om oladigan badavlatning tuxumi qurigan. tunov kuni shu mahallaning devkor etikdo'zlaridan buvamat ota butun qolip-u shon-u so'zan, bigizlarini ulgurjisiga ikki pud jo'xori unga movoza qildi. yaxshi qildi. uning etigini kiyadigan o'zbek, qozoq, qirg'iz dehqonlari qayoqda deysiz, qolgan emas. faqat ularning yetimlarigina shahrimizni to'ldirib yuribdi. qaysi burchakka, qaysi chordevorga bosh suqmang, o'n beshta yetim yuvuqsiz qo'lini cho'zib: «amaki, …](/media/previews/pages/p3_287744.webp "muzqaymoq_mening o'g'rigina bolam - Страница 3")
![uvim tushmagur, soddasiz-da, sodda, - dedi o'g'ri. - boylarning uyiga tushib bo'ladimi, ularning paxsasi sakkiz qavat, eshiklari temirdan, har bittasining qo'rasida eshakday-eshakday ikkita, uchtadan itlari bor. bu itlar hovli sahnidan bitta kapalak o'tsa, bir hafta vovullaydi. odilxo'jaboyning g'ulomgardishida-chi[6], miltiq ushlagan gorodovoy turadi. jonimdan kechibmanmi, o'ldirmaganda ham sibir qilib yuboradi. - bu gaping ham to'g'ri, o'g'rigina bolam. ammo-lekin ehtiyot bo'l. el-yurtning oldida tag'in badnom bo'lib qolmagin, - dedi bizning kampir. - gapingiz to'g'ri, buvi, tunov kuni orif sassiqning otxonasidan to'rtta tovuq, bitta xo'roz o'margan edim. - tovuq, xo'roz dedingmi? ha, bu maxluqlari qurg'ur qaqaqlab seni sharmanda qilmadimi? - hamma ishning ham o'z maromi bo'lar ekan, buvi, tovuq olgani borganda cho'ntagimga bir shishaga suv solib olaman. keyin qo'ndoqning tagiga borib, og'zimni suvga to'ldirib tovuqlarga purkayman. tovuqday ahmoq jonivor olamda yo'q. yomg'ir yog'yapti, shekilli, deb o'ylab, boshini ichiga tiqib, hap yotaveradi, keyin bitta-bitta hiqildog'idan tutib xaltaga solaman. - shunaqa degin, voy tavba-ey. hamma …](/media/previews/pages/p4_287744.webp "muzqaymoq_mening o'g'rigina bolam - Страница 4")
О "muzqaymoq_mening o'g'rigina bolam"
g‘afur g‘ulom “mening o‘g‘rigina bolam” (voqeiy hikoya) otamizning o'lganiga anchagina yil o'tib ketdi. bu yil - o'n yettinchi yilning ko'klamida onamizdan ham ajralib, shum yetim bo'lib qoldik. biz to'rt yetimdan xabar olib turishga katta onam - onamning onalari roqiyabibi kelib turibdilar. bu kishini biz erkalab «qora buvi» deb ataymiz. oqshomlari buvim boshliq hammamiz oldi ochiq ayvonda uvunto'da[1] ko'rpa-yostiqlarga o'ralib, bittagina o'ratepaning kir ip sholchasi ustida uxlaymiz. sentabr oylarining oxiri, ilk kuz oqshomlaridan biri edi. havo anchagina salqin. biz yetimlar bir- birimizning pinjimizga tiqilib, bir-birimizni isitib uyquga ketganmiz. oatorda eng so'nggi bo'lib, ona chumchuqday qora buvim yotardilar, u kishi saksondan oshib ketgan, noskash kampir edilar. bu oqshom uch xo...
Этот файл содержит 14 стр. в формате PDF (393,9 КБ). Чтобы скачать "muzqaymoq_mening o'g'rigina bolam", нажмите кнопку Telegram слева.
