oq sukunat

PDF 7 стр. 141,1 КБ Бесплатная загрузка

Предварительный просмотр (5 стр.)

Прокрутите вниз 👇
1 / 7
jek london. oq sukunat (hikoya) — karmen yana ikki kun sudralishgayam yaramaydi. meyson muz parchasini tuflab tashlarkan, sho‘rlik jonivorga bepisand qarab qo‘ydi. keyin itning panjalari orasida qotib qolgan muz bo‘laklarini tishi bilan tozalay boshladi. — jimjimador laqabli qancha itlarga duch kelgan¬man, odatda ular hech narsaga yaramaydilar, — u o‘z ishini tugatib, itni nariga itardi. — ular zaiflashadilar va oxir oqibat harom qotadilar. sen oddiygina kasyar, sivash, xaski laqabli itlar bilan qandaydir ko‘ngil¬sizlik yuz berganini sira eshitganmisan? hech qachon! shukumga bir qaragin... ancha uzoqlashib qolgan ko‘ppak birdan o‘qday uchib egasiga sapchidi va baquvvat tishlari bilan meysonning bo‘g‘ziga chang solmoqchi bo‘ldi. — xayolingga nima keldi, a? boshiga qamchi dastasi bilan tushirilgan qattiq zarba itni qorga qulatdi. u bezovta qaltirar, so‘yloq tishlari orasidan sarg‘imtil so‘lak tomchilar edi. — shuning uchun ham shukumga qara deyapman-da, u xato qilmaydi. garov boylashim mumkin, bir haftaga qolmay u karmenni holdan toydiradi. — men bo‘lsam, — so‘zlandi meylmyut …
2 / 7
i. e’tiborsiz bo‘lsak, payt poylab tashlanib qolishlari hech gap emas. — men esa bir paytlar uslubchilar tashkilotini boshqarib, yakshanba maktablarida dars berganman. nima uchundir bu mavzuda so‘z ochgan meyson mokasinalarini1 tomosha qilganicha o‘yga cho‘mgandi. ruf unga qahva uzatib, xayollar changalidan ozod etdi. — xudoga shukr, hozircha bizda choy bor. men hovlimizda, tennessida, choyning qanday o‘sishini ko‘rganman. ayni paytda issiqqina jo‘xori noni uchun nimalarni bermasdim-a? qayg‘urma, ruf, yana ozgina qoldi, shundan so‘ng ochlikdan qutulasan, mokasina kiyib yurishga ham hojat qolmaydi. bu so‘zlardan keyin ayol ortiq xo‘rsinmay qo‘ydi. ko‘zlarida oq tanli xo‘jayiniga bo‘lgan muhabbat uchqunlari porlay boshladi. meyson u duch kelgan birinchi oq tanli odam, unga ayol siymosida qandaydir yoqimsiz hayvonni emas, o‘zgacha bir xilqatni ko‘rish ham mumkinligini anglatgan birinchi erkak edi. — ha, ruf, — eri ikkovlarigina tushunadigan tilda davom etdi, — tez orada biz bu yerlardan qutu¬lamiz, oq tanli kishining qayig‘iga o‘tirib olamiz-da, sho‘r suv bo‘ylab suzib ketamiz. ha, bu …
3 / 7
irib olamiz va... jo‘nab keta¬miz. — meyson so‘zlariga izoh bergan kabi bo‘sh krujkani havoga otdi va chaqqonlik bilan ilib olib qichqirdi:— mana, bir zumda yetib keldik! ey, ulug‘ shomonlar! sen fort — yukonda yurasan, men arktik -sitida bo‘laman. oramiz yigirma besh uyqulik yo‘l. o‘rtamizda uzun arqon, men arqonning bir uchidan ushlab olib, senga gapiraman: "allo, ruf, qalaysan?" sen javob berasan: "senmisan, erginam?" men "ha" deyman. sen yana gapirasan: "non pishirolmayapman, soda qolmabdi ." shunda men javob beraman: "qaznoqni qaragin, un qopining orqasida turgan edi. xayr". sen qaznoqqa borasan va keragicha soda olasan. va bu paytda sen fort yukonda, men esa arktik-sitida bo‘lamiz. shomonlar shunday qudratli! ruf bu sehrli ertakni tinglab, shunday samimiy jilmaydiki, erkaklar kulaverib dumalab qolishdi. bir -birlarini g‘ajishga urinayotgan itlarning shovqini olisdagi mo‘’jizakor o‘lka haqidagi hikoyani bo‘lib qo‘ygan edi. ular itlarni ajratishga urinayotganlarida ayol chanalarni birlashtirishga ulgurgan, yo‘lga tushish uchun hamma narsa shay edi. meyson qamchini epchillik bilan …
4 / 7
li bunga imkon bermas edi. shimol bo‘ylab yurish—og‘ir, halokatli mehnat. bunda faqat orsizlarcha sukut saqlab yo‘l qiyinchiliklarga dosh bergan yoki o‘zi uchun yangi so‘qmoqni kashf eta olgan insongina baxtlidir. dunyoda yangi yo‘l ochish kabi odamni holdan toydiradigan yumush bo‘lmasa kerak .keng, to‘qima chang‘ilar har qadamda yemiriladi, oyoqlar tizzagacha qorga botadi. ana undan so‘ng oyoqni ehtiyotkorlik bilan sug‘urib olish zarur. tik yo‘ldan dyuymning arzimas bo‘lagicha chetga chiqish ham kulfat keltiradi. negaki hali chananing yuqori qismi qordan forig‘ bo‘lmagan. bu holda oldinga bir qadam tashlaysan va eng kamida yarim yard chuqurlikdagi ikkinchi oyog‘ingni ko‘tarishga urina boshlaysan. birinchi bo‘lib yo‘l ochayotgan odam esa, hatto shungacha chang‘ilarini bir-biriga urib olmagan va xiyonatkor qorga ishonib bor bo‘yi bilan qulamagan bo‘lsa-da,yuz yarddan keyinoq holdan toyib yiqiladi. bunda kun bo‘yi biror marta itlar oyog‘i ostida qolmagan odamgina toza vijdon va g‘urur bilan uyqu qopiga kirishga loyiq edi. buyuk shimol so‘qmog‘i bo‘ylab yigirma besh uyqulik yo‘l bosgan kishiga …
5 / 7
rini o‘lim, yaratguvchi va yorug‘ dunyo qarshisidagi qo‘rquv hissi, ayni paytda—tirilish umidi, hayot va umriboqiylik qayg‘usi, zanjirband ongning behuda urinishlari ishg‘ol qiladi! demak, inson qachonlardir o‘z yaratuvchisi bilan yuzma-yuz qoladi . kun shomga tutashdi. bu yerda daryo o‘zani keskin burilgan edi, meyson muyulishni kesib o‘tish uchun chanasini tor burunga tomon boshladi. biroq itlar qancha urinmasin, tepalikka ko‘tarila olishmasdi. ruf va meylmyut kidning bor kuchlari bilan itarishlariga qaramay, chanalar nuqul ortga sirpanib ketardi. yana bir alamli urinish...badbaxt, ochlikdan sillasi qurigan jonivorlar so‘nggi kuchlari bilan tortildilar. beto‘xtov urinishlardan so‘ng chanalar qirg‘oqqa chiqib oldi. lekin kutilmaganda yo‘lboshchi it o‘ng tomonga tortib ketdi, chana esa meysonning chang‘ilariga borib urildi. natija juda qayg‘uli edi. meysonning oyog‘i chiqib ketdi, arava qayishiga o‘ralashib qolgan itlardan biri qorga quladi, chanalar esa xomutlarni ergashtirganicha pastga sir¬panib borar edi. qars! qurs! qamchi ovozi eshitildi, kaltakning ko‘pi yiqilib qolgan itning chekiga tushdi. — bo‘ldi qil, meyson! — oraga tushdi meylmyut kid. …

Хотите читать дальше?

Скачайте все 7 страниц бесплатно через Telegram.

Скачать полный файл

О "oq sukunat"

jek london. oq sukunat (hikoya) — karmen yana ikki kun sudralishgayam yaramaydi. meyson muz parchasini tuflab tashlarkan, sho‘rlik jonivorga bepisand qarab qo‘ydi. keyin itning panjalari orasida qotib qolgan muz bo‘laklarini tishi bilan tozalay boshladi. — jimjimador laqabli qancha itlarga duch kelgan¬man, odatda ular hech narsaga yaramaydilar, — u o‘z ishini tugatib, itni nariga itardi. — ular zaiflashadilar va oxir oqibat harom qotadilar. sen oddiygina kasyar, sivash, xaski laqabli itlar bilan qandaydir ko‘ngil¬sizlik yuz berganini sira eshitganmisan? hech qachon! shukumga bir qaragin... ancha uzoqlashib qolgan ko‘ppak birdan o‘qday uchib egasiga sapchidi va baquvvat tishlari bilan meysonning bo‘g‘ziga chang solmoqchi bo‘ldi. — xayolingga nima keldi, a? boshiga qamchi dastasi bilan tushi...

Этот файл содержит 7 стр. в формате PDF (141,1 КБ). Чтобы скачать "oq sukunat", нажмите кнопку Telegram слева.

Теги: oq sukunat PDF 7 стр. Бесплатная загрузка Telegram