muzqaymoq [@kitob_pdf_yuklabot]

PDF 14 sahifa 157,3 KB Bepul yuklash

14 sahifa

FaylHub.uz

Telegram orqali yuklab olish

Hajm 157,3 KB

Fayl turi PDF

Sahifalar 14

Yangilangan May 2026

Sahifa ko'rinishi (5 sahifa)

Pastga aylantiring 👇

1 / 14

odil yoqubov muzqaymoq (hikoya) oʻsha oilamiz boshiga ogʻir kulfat tushgan kuni, men, oʻn yashar bola, nimadandir koʻnglim gʻash, uyimiz roʻparasidagi paxsa devorga chiqib, oʻzimcha goʻyo otga minib oʻtirardim. u mahalda biz turkiston shahrining eng soʻlim joylaridan biri – lager koʻchasida ikki xonadan iborat, oldi ayvon, oʻsha zamon imkoniyatiga koʻra tuzukkina uyda istiqomat qilardik. bu uyning kattagina hovlisi ham bor edi. ikki qavatli ulkan darvoza orqali kiradigan bu hovlida bizdan tashqari yana bir nechta xonadon yashardi. darvozaning ustida quruq pichan saqlanadigan boloxona boʻlar, biz, bolalar oqshom paytlari berkinmachoq oʻynaganda boloxonaga chiqib pichan tagida “jon saqlardik”. oilamiz boshiga musibat tushgan oʻsha mashʼum kundan bir necha oy muqaddam dadam uyimizdagi deyarli barcha kitoblarni uch-toʻrt qopga solib, beda tagiga yashirganu, boloxona eshigiga otning kallasidek qulf osib qoʻygandilar. endilikda boloxonaga hech kim kirolmas, faqat men goho-goho tuynukdan tushib, qoplardagi kitoblarni, ayniqsa sersurat, qalin kitoblarni tuynuk shuʼlasiga solib, tomosha qilib oʻtirishni yoqtirardim. bu suratlar ham juda …

2 / 14

gimnasterka kiygan oʻrta yashar ikki kishi bilan qizil koʻylakli, koʻzlari qiygʻoch bir ayol tushdi. erkaklardan biri tomda meni koʻrib qolib: – egamberdi jaqipovning uyi shulma? – deb soʻradi. – shu, – dedim men. shu payt hovlidan chiqqan oyimlarning: – kelinglar, mehmonlar, xush kelibsizlar, – degan ovozi eshitildi. men boloxona ustunidan sirpanib, yerga sakrab tushdim. mehmonlar ichkariga kirishgan, oyimlar allaqanday hayajonda edilar. – dadangning mahkamasiga chop! – dedilar oyimlar negadir shivirlab – ayt: sakuda birga oʻqishgan ogʻaynilaringiz kelishdi, de! kutib oʻtirishibdi, tezroq kelar ekansiz, de! ha aytmoqchi, biryoʻla maktabga borib, onang bilan pochchangga ham ayt – tezroq kelishsin. dasturxon-pasturxonga qarashib yuborishsin! men negadir, aftidan “mehmon” soʻzidan koʻnglim yorishib, ikki oyogʻimni qoʻlimga olib chopa ketdim. garchi pochcham bilan katta opamlar oʻqituvchilik qiladigan maktab dadamlar ishlaydigan mahkamadan xiyla narida boʻlsa-da, avval oʻsha tomonga oʻtib, oyimlarning gapini opamlarga aytdim, soʻng, hamon ikki oyogʻim qoʻlimda, yalangoyoq, yalangbosh, koʻcha changitib dadamlarning mahkamasiga qarab chopdim. dadamlar bir …

3 / 14

ganlarida nafaqat oʻn ming kishilik qarnoq ahli, balki oʻttiz chaqirim naridagi turkiston namozxonlari ham eshitgan emishlar. shu boisdan qarnoq ahli buvamlarining ismlariga shayx soʻzini qoʻshib, yoqub shayx deb ataganlar… lekin oʻn oltinchi yilgi qattiq qurgʻoqchilikda bobomiz yoqub shayx ogʻir ahvolga tushganlar. shu bois otamiz oilasini boqa olmay, bir-ikki qoʻy, bir-ikki qop gʻalla evaziga bir boyning oʻgʻli oʻrniga mardikorlikka ketganlar-u, uyoqdan bolshevoy boʻlib qaytganlar. shu-shu, ota-bola biri – shayx, biri – bolshevoy, qip-qizil sinfiy dushmanga aylanganlar. dadamlarning mahkamasi ulkan savdogar qurgan va endilikda partiya qoʻmitasi joylashgan koʻrkam binoning shundoq biqiniga joylashgan edi. men borganimda dadamlar ham idoradan chiqqan ekanlar. meni uzoqdan koʻrib darvoza oldida toʻxtadilar. dadamlar toʻladan kelgan, novcha, qirraburun, oʻsha davrda rasm boʻlgan toʻmtoq moʻylovli, xushqad, salobatli kishi edilar. egnidagi libosi hozir xotiramda yoʻq, agar yanglishmasam oʻsha mahalda stalinga taqlidan kiyiladigan koʻkrak choʻntakli yashil kostyum va galife shim kiygan, oyoqlarida ham oʻsha zamonlarda rasm boʻlgan gʻarch-gʻurch xrom etik. rahmatlik dadamlar, …

4 / 14

men parvoyi falak, qoʻlimdagi grafinni oʻynatib uyga qaytdim. yoʻlim yogʻoch va temir qoziqlar qoqilgan mol bozoridan oʻtardi. toʻsatdan nimadir “shaq” etdi. qarasam, qoʻlimdagi grafin temir qoziqlardan biriga tegib, tangaday joyi oʻpirilib tushibdi. yuragim orqamga tortib ketdi. uyga qaytishga jurʼat qilolmay anchagacha bogʻimiz poyidagi soy boʻyida aylanib yurdim. nihoyat, yuragimni hovuchlab uyga kirib bordim. oyimlar meni koʻrib: – qayoqlarda daydib yuribsan, bevosh? dadang shoʻrlik kutaverib diqqinafas boʻp ketdilar-ku! – deb koyidilar, soʻng grafindagi teshikka koʻzlari tushib, qoʻlimdan ushlagancha ichkariga sudradilar. dadamlar ulkan, chorxari uyimizning toʻrida kitob varaqlab, yonboshlab yotardilar… – doʻkonda qimiz yoʻq ekan, bu ham yetmagandek, oʻgʻlingiz grafinni sindirib qoʻyibdi… – oyimlar shunday deb grafinni dadamlarning oldidagi xontaxtaga qoʻydilar. keyinchalik oyimlar bu ishlaridan pushaymon boʻlib koʻp gapirganlar. “nega shunday qilganimni oʻzim ham bilmayman, bolam, dadanglarning nochor ahvoli hammamizni ezib qoʻygan edi”, deguvchi edilar, rahmatlik. dadamlar shitob bilan qadlarnii rostladilaru xontaxtadagi grafinni olib, menga qarab otdilar. zarb bilan otilgan grafin shundoq …

5 / 14

n ekan. dadamlar astoydil ranjidilar. – umrimda bir marta senga muzqaymoq olib bermoqchi boʻlgandim, bu ham nasib qilmadi-yov, bolam! – dedilar, u kishi allaqanday chuqur oʻkinch bilan. uyga borganimizda chiroqlar yongan, hovlidagi oʻchoqqa qozon osilgan, bizdan avval yetib kelgan katta opamlar bilan oyimlar oʻchoq atrofida kuymalanib yurishar, pochchamlar koʻrinmas edilar. dadamlar ichkariga kirib ketdilaru darhol qaytib chiqdilar. chehralari ochilgan, kayflari chogʻ edi. – sakuda birga oʻqigan eski qadrdonlarim kelishipti. qalay, tuzukroq goʻsht- poʻshtlaring bormi, gulshan? – dedilar dadamlar oyimlarga qarab. – bor bisotingni dasturxonga toʻkasan bugun… marhum volidamizda jindak shaddodlik boʻlardi. – siz qozon-oʻchoq atrofida aylanavermay ichkariga kirib mehmonlaringizga qarayvering! – dedilar shartta kesib. dadamlar oyimlarning bu sal yasama qoʻrsligiga kulimsirab, ichkariga kirib ketdilar. hovlimizda, shundoq oʻchoq yonida bir tup gujum oʻsar, gujum tagida chuqur quduq boʻlar, issiq yoz va iliq kuz kunlari goʻshtni shu quduqda asrardik. oyimlar menga quduqdan goʻsht olib ber, – dedilar. men quduq changʻirogʻining dastasini aylantirib, …

Ko'proq o'qimoqchimisiz?

Barcha 14 sahifani Telegram orqali bepul yuklab oling.

To'liq faylni yuklab olish

"muzqaymoq [@kitob_pdf_yuklabot]" haqida

odil yoqubov muzqaymoq (hikoya) oʻsha oilamiz boshiga ogʻir kulfat tushgan kuni, men, oʻn yashar bola, nimadandir koʻnglim gʻash, uyimiz roʻparasidagi paxsa devorga chiqib, oʻzimcha goʻyo otga minib oʻtirardim. u mahalda biz turkiston shahrining eng soʻlim joylaridan biri – lager koʻchasida ikki xonadan iborat, oldi ayvon, oʻsha zamon imkoniyatiga koʻra tuzukkina uyda istiqomat qilardik. bu uyning kattagina hovlisi ham bor edi. ikki qavatli ulkan darvoza orqali kiradigan bu hovlida bizdan tashqari yana bir nechta xonadon yashardi. darvozaning ustida quruq pichan saqlanadigan boloxona boʻlar, biz, bolalar oqshom paytlari berkinmachoq oʻynaganda boloxonaga chiqib pichan tagida “jon saqlardik”. oilamiz boshiga musibat tushgan oʻsha mashʼum kundan bir necha oy muqaddam dadam uyimizdagi deyarli...

Bu fayl PDF formatida 14 sahifadan iborat (157,3 KB). "muzqaymoq [@kitob_pdf_yuklabot]"ni yuklab olish uchun chap tomondagi Telegram tugmasini bosing.

Teglar: muzqaymoq [@kitob_pdf_yuklabot] PDF 14 sahifa Bepul yuklash Telegram