etnomadaniyatda inson va tabiat munosabatlari

DOCX 15 pages 636.8 KB Free download

Page preview (5 pages)

Scroll down 👇
1 / 15
etnomadaniyatda inson va tabiat munosabatlari reja kirish · etnomadaniyat tushunchasi va uning shakllanish omillari · etnomadaniyatda tabiatning ma’naviy va amaliy funksiyalari · etnomadaniyatda ekologik madaniyat shakllari · globalizatsiya va modernizatsiya jarayonlarida inson–tabiat munosabatlarining yangicha talqini xulosa foydalanilgan adabiyotlar kirish etnomadaniyat insonning tabiat bilan bo‘lgan tarixiy, ma’naviy va amaliy aloqalarini o‘rganadigan muhim soha hisoblanadi. har bir xalqning turmush tarzi, urf-odatlari, qadriyatlari va dunyoqarashi tabiat bilan chambarchas bog‘liq bo‘ladi. tabiiy muhit inson faoliyatiga ta’sir qiladi, inson esa o‘z navbatida tabiatdan foydalanish, uni asrash va unga moslashish orqali madaniy tajriba yaratadi.etnomadaniy qarashlarda tabiat nafaqat hayot manbai, balki ma’naviy timsol sifatida qadrlangan. xalq og‘zaki ijodida, marosimlarda, an’analarda va kundalik turmushda tabiat unsurlari doimo muhim o‘rin egallagan. shu bois inson–tabiat munosabatlari etnik madaniyatning negizini tashkil etadi.bugungi globallashuv davrida tabiatga munosabatning o‘zgarishi, ekologik muammolarning kuchayishi va an’anaviy bilimlarning yo‘qolib borishi ushbu mavzuni yanada dolzarb qiladi. insonning tabiatga bo‘lgan mas’uliyatini kuchaytirish, etnomadaniy merosni asrash va ekologik ongni …
2 / 15
lar, rivoyatlar, marosimlarda tabiat unsurlarining muqaddas timsol sifatida talqin qilinishi. urf-odatlar daraxt ekish, suvni muqaddas bilish, ovchilikda me’yorlarga rioya qilish kabi ekologik an’analar. ma’naviy qadriyatlar tabiatga hurmat, rahm-shafqat, tejamkorlik, barakatga ishonch, muvozanat tamoyili. xalq hunarmandchiligi tabiiy materiallardan foydalanish: yog‘och, loy, tosh, jun, teri; ular bilan ishlash an’analari. xalq og‘zaki ijodi qo‘shiqlar, ertaklar, maqollar orqali tabiatga madaniy munosabat aks etadi. ekologik ong tabiatni asrash, resurslardan ehtiyotkor foydalanish va avlodlarga yetkazish haqidagi madaniy qarashlar. an’anaviy ekologiya qadimiy me’yorlar: daraxt kesishda ehtiyotkorlik, suvni iflos qilmaslik, hayvonlarni ortiqcha ovlamaslik. zamonaviy o‘zgarishlar urbanizatsiya, texnologiya va iste’molchilik tabiatga an’anaviy munosabatni o‘zgartirmoqda. etnomadaniy bilimlarni qo‘llash ekologik tarbiya, ta’lim, fan va jamiyatda qadimiy tajribadan foydalanish. inson mas’uliyati tabiatni muhofaza qilish, resurslarni tejash va ekologik madaniyatni rivojlantirish zarurati. etnomadaniyatning ahamiyati ekologik muvozanatni tiklash, milliy o‘zlikni mustahkamlash va barqaror rivojlanishni ta’minlashga xizmat qiladi. yakuniy g‘oya inson tabiatga ongli munosabat qilsagina, madaniyat o‘sadi va avlodlar uchun sog‘lom muhit yaratiladi. etnomadaniyatning mazmuni …
3 / 15
iatga moslashuvchanlik – geografik muhitga qarab shakllangan hayot tarzi va dunyoqarash.o‘zbek xalqining etnomadaniyati, masalan, cho‘l-dasht va vohalarning o‘ziga xos sharoitida rivojlanganligi sababli, suv, yer va osmon unsurlari markaziy o‘rin tutadi. bular nafaqat moddiy ehtiyojlar manbai, balki ma’naviy timsollar sifatida ham qadrlanadi. qadimiy jamiyatlarda tabiat bilan bog‘liq dunyoqarashlar qadimiy o‘zbek ajdodlari – sug‘dlar, xorazmliklar, so‘g‘dlar va turkiy qabilalar tabiatni jonli mavjudot sifatida qabul qilganlar. ular uchun quyosh (kuyosh-ota), oy (oy-ona), yer (yer-ona), suv (anahita yoki suvarak) muqaddas ruhlar edi. bu dunyoqarash animizm va totemizmga asoslangan bo‘lib, har bir daryo, tog‘ yoki daraxt o‘z “egasi”ga ega deb hisoblangan.masalan, amudaryo “oxus” (oqsaroy – oq saroy) deb atalgan va unga sig‘inish marosimlari o‘tkazilgan. zaratushtra ta’limotining qoldiqlari ham o‘zbek xalq e’tiqodlarida saqlanib qolgan: olov – poklik ramzi, suv – hayot manbai sifatida ulug‘lanadi. bu e’tiqodlar keyinchalik islom bilan uyg‘unlashib, “suvga tupurmaslik”, “olovga tupurmaslik” kabi qat’iy qoidalar shaklida davom etgan. milliy an’ana, urf-odat va qadriyatlarning shakllanishida …
4 / 15
ngning qadimiy shakli hisoblanadi. inson–tabiat munosabatlarining tarixiy davrlarda o‘zgarib borishi qadimiy davrda inson tabiat oldida to‘laqonli itoatkor bo‘lgan bo‘lsa, o‘rta asrlarda (ayniqsa, islom davrida) tabiat “allohning yaratgani” sifatida hurmat qilingan, lekin undan foydalanish huquqi berilgan. temuriylar davrida sug‘orish tizimlarining rivojlanishi (kanallar, sardobalar, hovuzlar) tabiatni “boshqarish”ga birinchi urinishlar edi.xx asrda, ayniqsa sovet davrida, tabiatga munosabat tubdan o‘zgardi: “tabiatni zabt etish” shiori ostida orol dengizining quritilishi, paxta monokulturasi, kimyoviy o‘g‘itlardan foydalanish kabi jarayonlar ekologik ofatga olib keldi. mustaqillik yillarida esa milliy qadriyatlar qayta tiklanib, tabiatga ehtiyotkorlik bilan qarashga qaytish kuzatilmoqda. etnomadaniyatda tabiatning ma’naviy va amaliy funksiyalari tabiatning xalq og‘zaki ijodidagi aks etishi o‘zbek mifologiyasida tabiat unsurlari markaziy o‘rin tutadi: - alpomish dostonida: “yer tagida yetti qavat yer bor, har qavatning o‘z egasi bor” degan tasavvur; - go‘ro‘g‘li”da: tog‘lar, daryolar, shamol jonli mavjudotlar sifatida tasvirlanadi; - afsonalarda: “bibi-seshanba” (ilondan himoyachi), “chilvir bob” (suv egasi), “oqbosh ota” (qor va muz ruhlari) kabi obrazlar; - …
5 / 15
rmang” kabi qoidalar. bu marosimlarda tabiat unsurlari muqaddas deb qabul qilinib, ularga sig‘inish orqali jamiyatning barqarorligi ta’minlangan. xalq hunarmandchiligi va mehnat faoliyatida tabiatdan foydalanish an’analari o‘zbek hunarmandchiligi tabiat bilan to‘g‘ridan-to‘g‘ri bog‘liq: - gilamchilik: marg‘ilon atlas va adraslari tabiiy bo‘yoqlar (qizil – qurt, sariq – za’faron, ko‘k – indigo) bilan bo‘yaladi; - kulolchilik: rishton ko‘k chinni loyi o‘ziga xos mineral tarkibga ega; - zardo‘zlik: ipak va oltin iplar tabiiy materiallardan olinadi; - pichoqchilik: chust pichoqlari andijon tog‘laridagi temir va yog‘ochdan yasaladi; - qoraqo‘l terisi: buxoro do‘ppilari faqat yangi tug‘ilgan qo‘zichoq terisidan tikiladi. bu an’analar nafaqat iqtisodiy ahamiyatga ega, balki tabiatdan oqilona foydalanish tajribasini ham o‘zida aks ettiradi. insonning tabiatga bo‘lgan hurmati va ekologik ehtiyotkorlik qarashlari o‘zbek xalq mentalitetida tabiatga hurmat chuqur singib ketgan: - “daraxt kesish – gunoh” (faqat qurigan yoki xavfli daraxtlar kesiladi); - “suvni iflos qilish – eng katta gunoh”; - “yerni oyoq osti qilmaslik” (yerda o‘tirganda oyoqni cho‘zmaslik); …

Want to read more?

Download all 15 pages for free via Telegram.

Download full file

About "etnomadaniyatda inson va tabiat munosabatlari"

etnomadaniyatda inson va tabiat munosabatlari reja kirish · etnomadaniyat tushunchasi va uning shakllanish omillari · etnomadaniyatda tabiatning ma’naviy va amaliy funksiyalari · etnomadaniyatda ekologik madaniyat shakllari · globalizatsiya va modernizatsiya jarayonlarida inson–tabiat munosabatlarining yangicha talqini xulosa foydalanilgan adabiyotlar kirish etnomadaniyat insonning tabiat bilan bo‘lgan tarixiy, ma’naviy va amaliy aloqalarini o‘rganadigan muhim soha hisoblanadi. har bir xalqning turmush tarzi, urf-odatlari, qadriyatlari va dunyoqarashi tabiat bilan chambarchas bog‘liq bo‘ladi. tabiiy muhit inson faoliyatiga ta’sir qiladi, inson esa o‘z navbatida tabiatdan foydalanish, uni asrash va unga moslashish orqali madaniy tajriba yaratadi.etnomadaniy qarashlarda tabiat nafaqat hayot ...

This file contains 15 pages in DOCX format (636.8 KB). To download "etnomadaniyatda inson va tabiat munosabatlari", click the Telegram button on the left.

Tags: etnomadaniyatda inson va tabiat… DOCX 15 pages Free download Telegram