zurriyot

PDF 7 стр. 130,1 КБ Бесплатная загрузка

7 стр.

FaylHub.uz

Скачать через Telegram

Размер 130,1 КБ

Тип файла PDF

Страницы 7

Обновлено Дек 2025

Предварительный просмотр (5 стр.)

Прокрутите вниз 👇

1 / 7

tohir malik: zurriyot bulg'or adibi nikolay haytovning bu hikoyasi kaminaga ma'qul kelib, erkin tarzda tarjima qilib, siz – azizlarni ham bahramand etish istagi tug'ildi. e, oshnam, ichim to'la hasrat, siz so'ramang, men aytmay. surishtiraman desangiz, kalavaning uchi qirq yilning nari-berisiga borib taqaladi. o'shanda men o'n to'rtga kirgan etim bola edim. otam ham, onamham hayotdan bemavrid ketdilar. onamni-ku, xastalik qulatdi. ammo otam hali-beri hayotdan umid uzadigan emasdi, uni qo'shnimizning xo'kizi suzibo'ldirdi. men buvam bilan buvimning qaramog'ida qoldim.buvimning o'ng qo'llari ishlamay qo'yib, uy yumushlarini bajarishga qiynalgach, buvam meni uylantirishga qaror qildilar. mendan: «uylanasanmi?»-deb so'rab ham o'tirishmadi. u paytda sening rozi-rizoliging bilan hisoblashishmasdi, keksalarning o'zlari ishni pishitib qo'ya qolishardi. bir kuni tasodifan chol-kampirning maslahatlarini eshitib qoldimu buvamning bu ahdi qat'iy ekanini angladim. buvim avvaliga «hali yosh», deb e'tiroz bildirdilar. biroq buvam: «yoshligi qolibdimi, ovozi rasta bo'lganini sezmayapsanmi? yulduziga to'g'ri keladigan qiz topish kerak», deb gapni kalta qildilar. men yigit kishining nima maqsadda uylanishini …

2 / 7

mas, tog'dan,- buvim shunday deb gapni kalta qildilar-da, o'z yumushlari bilan ovora bo'ldilar. men esam «kelin yoshmi, o'zi qanaqa?» deb so'rashga uyaldim. hammasi oqshomda ayon bo'ldi. mulla nikoh o'qigach, kelin bilan yolg'iz qoldik. ha, aytmoqchi, unga qadar buvam meni bir chetga tortib, uzoq chaynaldilar. -sen yosh bola emassan,-dedilar,-sen endi erkaksan! haqiqiy erkakligingni shu kech isbot qil. tushundingmi? u er-bu erini timtalab bo'lsa ham... yo'qsa, qishloqdagilar oldida uyatga qolamiz. buvamning nima deyayotganlariga tushunmay turaverdim. shundan keyin achchiqlanib, menga hamma gapnilo'nda-lo'nda qilib tushuntirib berdilar. kelin bilan yolg'iz qolgach, yarim soatcha qimirlamay jim o'tirdim. gapiray desam, xayolimga durustroq so'z kelmaydi. boshiga tashlangan ro'molni ko'taray deymanu jur'at qilolmayman. nihoyat, uning o'zi yuzini ochdi. men uni qari xotin, desam, o'zim tengi yosh qizaloq ekan. oppoqqina, ko'zlari ko'm- ko'k, kipriklari uzun-uzun. xuddi kapalakka o'xshagan nozik bu qizga angraygancha qarab qolibman. u birdan kulib yubordi-da: -uyalyapsanmi?-deb so'radi. -ha... ozgina... -nimadan uyalasan? cholvoring juda chiroyli ekan. belbog'ing ham. …

3 / 7

ham ildiz-pildizi bilan sug'urib olishlari mumkinligini bilmabman. hayotimiz sokin oqqan suv kabi edi. lekin bu suvning ostida orzularimizni chilparchin qiluvchi qoyalar borligini payqamabmiz. silvina hamisha uy yumushlari bilan band bo'lardi. buvimga qarardi, daladan qaytishimizga ovqat tayyorlab turardi. uyimiz chinnidek toza. hovlini gullarga ko'mib tashladi. u chaqqon, nozik didli, ozoda qiz edi. har kuni oltinrang sochlarini tarab, o'rardi. sal naridan qarasangiz, sochi sariq emas, qizilga o'xshab tovlanadi.yanada uzoqroqdan qaralsa, soch emas – tillaning o'zi! mening mahliyo bo'lib turganimni payqagan buvam darhol tomoqlarini qirib, ogohlantirib qo'yardilar. -qani, ramadon, echkilar ochdan o'lmasin tag'in. hayda! shu echkilar ham ba'zan jonga tegardi. ertalabdan kechgacha boshlarini o'tdan ko'tarishmaydi. echki zoti jussasi kichkina bo'lgani bilan dunyoning bor o'tini esa ham to'ymasa kerak. men jonivorlarni o'tloqqa qo'yib yuboramanda yana shirin xayolga berilib, silvinamni o'ylayman. tezroq qosh qoraya qolsa- yu, uyga qaytsam. ammo quyosh aksiga olib qoq tepamda turib oladi. yotog'iga enay demaydi. bir sakrab qo'limdagitayoq bilan uni turtib …

4 / 7

zini eshitishniistayman. hasan durvishev naslining tugashiga yo'l qo'ymayman! avval o'zingdan zurriyot qoldir, ana undan keyin bilgan ishingni qilaver. buvam shunday dedilaru eshakka minib tog' orti tomon yo'l oldilar. sal nari borgach, o'girildilar-da, buvimga qarab baqirdilar: -durvishevning naslini asra! agar echib yuborsang, kallangni olaman! buvim chollarining fe'llarini bilganlari uchun bu buyruqni so'zsiz ado etdilar. har qancha yalinib, yolvorsam ham echmadilar. yuragim toshib,yorilib ketayotgan bo'lsa-da, buvamning qaytishlarini kutishdan o'zga choram yo'q edi. silvinamning akalariga insofber, deb xudoga iltijolar qildim. ertalabgacha bandi holida turdim. tongda buvam keldilar. eshak tez yurganidan og'zi ko'pirib ketibdi. yo'lni qisqaroq olish maqsadida tikanzorni tik kesib o'tishgan shekilli, buvamning kiyimlari titilibdi. buvam salomimga alik ham olmasdan indamay yaqinlashib meni echiboldilar- da, uyga kiritib, eshikni tambalab qo'ydilar. chol-kampir qo'shni xonaga kirishdi. bu ikki xonani yupqagina devor ajratib turardi. yuqoriroqda latta tiqib qo'yilgan tuynuk orqali ularning gaplarini bemalol eshitish mumkin edi. -kelindan ajrabmiz!-dedilar buvam horg'in tovushda.-behayo akalari uning hali ham qiz …

5 / 7

mayman, jonimga qasd qilmayman», deb qasam ichdirishdi. bola ko'rganimdan keyingina bu qasam kuchdan ketar ekan. shu yo'sinda ixtiyorimni jilovlab qo'yishdi. hamma dardimni ichimga yutaverdim. yuragim ignalar sanchilaverib ilma-teshik bo'lib ketganday tuyulardi. silvinaning qishloqqa qaytganini eshitgach, dod deb yuboray dedim. rufat devor-darmiyon qo'shnimiz edi. ammo silvinaning qaytganini hech kim ko'rmagandi. bir oygacha u hatto hovlisiga ham chiqmadi. keyinchalik voqea oydinlasha boshladi. silvina menga tegib, hovlida uy yumushlarini bajarib yurgan kezlari rufat uni bir ko'rganu oshiqu beqaror bo'lib qolgan ekan. devordan ko'z ilg'amas tuynukcha ochib, uni o'g'rincha kuzatib o'tirar ekan. rufat mendan etti yosh katta edi.ammo na o'tin tergani borardi, na dalaga chiqib ishlardi, na qassob otasiga ko'maklashardi. turgan-bitgani g'irt tanbal, takasaltang edi. ularning ikkita echkisi bo'lardi, ikkovining bo'yniga ham qo'ng'iroq osilgan edi. silvinaning rajab va umar degan cho'pon akalari ana shunaqa echki uchun o'zlarini tomdan tashlaydiganlar toifasidan edi. rufat ularningana shu ojizliklaridan foydalanibdi. rajab bilan umar shu echkilarga xaridor bo'lishganida u …

Хотите читать дальше?

Скачайте все 7 страниц бесплатно через Telegram.

Скачать полный файл

О "zurriyot"

tohir malik: zurriyot bulg'or adibi nikolay haytovning bu hikoyasi kaminaga ma'qul kelib, erkin tarzda tarjima qilib, siz – azizlarni ham bahramand etish istagi tug'ildi. e, oshnam, ichim to'la hasrat, siz so'ramang, men aytmay. surishtiraman desangiz, kalavaning uchi qirq yilning nari-berisiga borib taqaladi. o'shanda men o'n to'rtga kirgan etim bola edim. otam ham, onamham hayotdan bemavrid ketdilar. onamni-ku, xastalik qulatdi. ammo otam hali-beri hayotdan umid uzadigan emasdi, uni qo'shnimizning xo'kizi suzibo'ldirdi. men buvam bilan buvimning qaramog'ida qoldim.buvimning o'ng qo'llari ishlamay qo'yib, uy yumushlarini bajarishga qiynalgach, buvam meni uylantirishga qaror qildilar. mendan: «uylanasanmi?»-deb so'rab ham o'tirishmadi. u paytda sening rozi-rizoliging bilan hisoblashishmasd...

Этот файл содержит 7 стр. в формате PDF (130,1 КБ). Чтобы скачать "zurriyot", нажмите кнопку Telegram слева.

Теги: zurriyot PDF 7 стр. Бесплатная загрузка Telegram