qabrlardagi dafn marosimining o‘zgarishi aholi tarkibining o‘zgarishi bilan bog‘liq ekanligi

DOCX 18 стр. 1,3 МБ Бесплатная загрузка

Предварительный просмотр (5 стр.)

Прокрутите вниз 👇
1 / 18
qabrlardagi dafn marosimining o‘zgarishi aholi tarkibining o‘zgarishi bilan bog‘liq ekanligi reja kirish 1. qadimgi davrlarda dafn marosimlari 2. aholi tarkibidagi o‘zgarishlarning dafn marosimiga ta’siri 3. din va e’tiqodlarning o‘zgarishi 4. hududiy va madaniy farqlar xulosa foydalanilgan adabiyotlar kirish qabrlardagi dafn marosimlari qadimdan insoniyatning eng muhim ijtimoiy-madaniy an’analaridan biri bo‘lib kelgan. inson jamiyatining shakllanishi jarayonida dafn marosimlari faqatgina marhumni yod etish yoki uni dafn qilish vositasi bo‘lib qolmagan, balki jamiyatning diniy qarashlari, ijtimoiy tuzilishi va madaniy qadriyatlarini ifodalovchi jarayon sifatida shakllangan. qabr va marosim shakllarining o‘zgarishi esa doimiy ravishda aholi tarkibidagi o‘zgarishlar bilan uzviy bog‘liq bo‘lgan.aholi tarkibining kengayishi, migratsiya jarayonlari, turli urug‘-qabilalar va etnik guruhlarning qo‘shilishi natijasida dafn marosimlari ham turlicha shaklga kirgan. masalan, ilk jamoalarda sodda shakldagi qabrlar uchrasa, keyinchalik ijtimoiy tabaqalanish ortishi bilan murakkab dafn inshootlari – qo‘rg‘onlar, maqbaralar, maxsus yodgorliklar shakllana boshlagan. bu jarayonlar nafaqat marosimlarning tashqi ko‘rinishida, balki ularning ichki mazmunida, ya’ni marhumni dafn etishdagi diniy, falsafiy …
2 / 18
o‘z e’tiqodlarini, o‘z qadriyatlarini kelajak avlodlarga yetkazishgan. shu bois, dafn marosimlarining o‘zgarishi — bu oddiy urf-odatlar emas, balki jamiyatning umumiy ijtimoiy-madaniy taraqqiyotini ko‘rsatuvchi muhim jarayon hisoblanadi.shu nuqtai nazardan, dafn marosimlaridagi o‘zgarishlarni aholi tarkibining o‘zgarishlari bilan bog‘lab o‘rganish jamiyatning tarixiy rivojlanishini chuqurroq anglash imkonini beradi. bu mavzu qadimiy davrlarning ijtimoiy hayoti, diniy qarashlari va madaniy merosini tahlil qilishda asosiy manba sifatida alohida ahamiyatga ega. qadimgi davrlarda dafn marosimlari qadimgi davrlarda insoniyatning dafn marosimlari jamiyatning ijtimoiy, madaniy va ruhiy rivojlanishining eng muhim ko'rsatkichlaridan biri bo'lib kelgan. ilk jamoalarda, ya'ni paleolit davrida, dafn urf-odatlari insonning o'lim haqidagi tushunchasi va jamiyat ichidagi munosabatlarning dastlabki shakllanishini aks ettiradi. bu davrda, taxminan 100 000 yil avval, insonlar o'liklarni oddiy chuqurlarga joylab, ularni hayotdagi kundalik buyumlar bilan birga ko'mishni boshlagan. masalan, isroildagi qafzeh g'oridagi topilmalar shuni ko'rsatadiki, neandertalliklar va ilk homo sapiens vakillari o'liklarni shaxsiy buyumlar, masalan, tosh asboblar va hayvon suyaklari bilan birga dafn qilgan. bu …
3 / 18
joylari ko'pincha yashash joylariga yaqin bo'lgan, bu esa jamiyatning oilaviy va jamoaviy bog'lanishlarini mustahkamlashga xizmat qilgan.ilk jamoalarda dafn urf-odatlari geografik va iqlimiy sharoitlarga bog'liq bo'lgan. masalan, yevropada neandertalliklarning dafnlari sovuq iqlim ta'sirida chuqur chuqurlarda amalga oshirilgan bo'lsa, afrika va yaqin sharqda ochiq joylarda dafn qilish keng tarqalgan. bu farqlar jamiyatning tabiat bilan munosabatlarini ko'rsatadi: sovuq mintaqalarda o'liklarni himoya qilish zarurati, issiq mintaqalarda esa tabiiy parchalanishga ishonch. bundan tashqari, ilk jamoalarda dafn marosimlari jamoaviy xarakterga ega bo'lgan. o'likni ko'mishda butun qabila ishtirok etgan, bu esa ijtimoiy birdamlikni mustahkamlashga yordam bergan. arxeologik dalillarga ko'ra, bu marosimlar paytida qo'shiqlar va raqslar o'tkazilgan bo'lishi mumkin, chunki ba'zi qabrlarda ritmik belgilangan suyaklar topilgan.neolit davriga o'tganda, taxminan miloddan avvalgi 10 000 yillarda, dafn urf-odatlari yanada murakkab shakllangan. bu davrda qishloq xo'jaligi rivoji bilan bog'liq holda, dafn joylari alohida neolit qabristonlariga aylandi. masalan, turkiyadagi cayonu tepaliklaridagi 11 000 yillik qabrlarda o'liklar yon tomonga qo'yilgan va yonlarida sovg'a …
4 / 18
o'liklar hovuz shaklidagi qabrlarga joylashtirilgan va yonlarida hayvon suyaklari va tosh asboblar qo'yilgan. bu amaliyot ovchilik va chorvachilik iqtisodiyotini aks ettiradi, chunki hayvon suyaklari marhumning "ruhiy ovchiligi" uchun mo'ljallangan deb hisoblangan. ilk jamoalarda dafn urf-odatlari shuningdek, mavsumiy xarakterga ega bo'lgan: qishda chuqurroq qabrlarga ko'mish, yozda esa sirt ustida dafn qilish.umuman olganda, ilk jamoalarda dafn urf-odatlari insoniyatning evolyutsiyasining muhim bosqichini belgilaydi. ular nafaqat o'limni qabul qilish, balki jamiyatning ijtimoiy tuzilishi va ruhiy dunyosini shakllantirishda rol o'ynagan. bu marosimlar orqali insonlar o'zlarining omon qolish instinktlarini va jamoaviy xotirani mustahkamlashgan. arxeologik tadqiqotlar shuni tasdiqlaydiki, bu urf-odatlar keyingi davrlarda asosiy shaklni saqlab qolgan va madaniy evolyutsiyaning zaminini yaratgan. arxeologik topilmalarda aks etgan qabrlardagi marosimlar arxeologik topilmalar qadimgi davrlarda dafn marosimlarining murakkabligini va ularning jamiyat hayotiga ta'sirini ochib beradi. qadimgi qabrlarda topilgan dalillar shuni ko'rsatadiki, marosimlar uch bosqichdan iborat bo'lgan: tanani tayyorlash (protezis), dafn qilish va xotirlash. masalan, qadimgi yunonistonda o'lik tanasi uyda uch kun …
5 / 18
elgan) madaniy almashinuvni aks ettiradi. shuningdek, farg'ona vodiysidagi qabristonlarda ikki kishilik qabrlarda topilgan suyaklar juftlik marosimini ko'rsatadi: erkak va ayol birgalikda dafn etilgan, bu esa oilaviy bog'lanishning muhimligini ta'kidlaydi.qadimgi rimda dafn marosimlari ijtimoiy holatga qarab farqlangan. arxeologik topilmalar, masalan, britaniyadagi rim qabristonlarida, oddiy fuqarolar uchun krematsiya, elita uchun esa inhumatsiya (ko'mish) qo'llanilganini ko'rsatadi. bu farq o'limdan keyingi ierarxiyani aks ettiradi. o'rta asrlarda yevropada cherkov hovuzlari dafn joylariga aylangan, ammo arxeologik dalillar shuni ko'rsatadiki, bu joylar tez to'lib qolgan va yangi qabristonlar qurilgan. masalan, shotlandiyadagi bronza asri qabristonlarida turli xil qabr shakllari topilgan: toshli tumuluslar elita uchun, oddiy chuqurlar esa oddiy aholi uchun.o'zbekistonning surxondaryo viloyatidagi qadimgi qabrlarda, miloddan avvalgi i ming yillikda, marosimlar diniy ramzlar bilan boyitilgan. qabrlarda topilgan o'yinchoqlar va haykalchalar ruhiy himoyani ifodalaydi. arxeologik tadqiqotlar shuni ko'rsatadiki, bu marosimlar mavsumiy bo'lgan: bahor va kuzda o'tkazilgan dafnlar jamiyatning qishloq xo'jaligi tsikliga mos kelgan. bundan tashqari, ba'zi qabrlarda topilgan gullarga o'xshash …

Хотите читать дальше?

Скачайте все 18 страниц бесплатно через Telegram.

Скачать полный файл

О "qabrlardagi dafn marosimining o‘zgarishi aholi tarkibining o‘zgarishi bilan bog‘liq ekanligi"

qabrlardagi dafn marosimining o‘zgarishi aholi tarkibining o‘zgarishi bilan bog‘liq ekanligi reja kirish 1. qadimgi davrlarda dafn marosimlari 2. aholi tarkibidagi o‘zgarishlarning dafn marosimiga ta’siri 3. din va e’tiqodlarning o‘zgarishi 4. hududiy va madaniy farqlar xulosa foydalanilgan adabiyotlar kirish qabrlardagi dafn marosimlari qadimdan insoniyatning eng muhim ijtimoiy-madaniy an’analaridan biri bo‘lib kelgan. inson jamiyatining shakllanishi jarayonida dafn marosimlari faqatgina marhumni yod etish yoki uni dafn qilish vositasi bo‘lib qolmagan, balki jamiyatning diniy qarashlari, ijtimoiy tuzilishi va madaniy qadriyatlarini ifodalovchi jarayon sifatida shakllangan. qabr va marosim shakllarining o‘zgarishi esa doimiy ravishda aholi tarkibidagi o‘zgarishlar bilan uzviy bog‘liq bo‘lg...

Этот файл содержит 18 стр. в формате DOCX (1,3 МБ). Чтобы скачать "qabrlardagi dafn marosimining o‘zgarishi aholi tarkibining o‘zgarishi bilan bog‘liq ekanligi", нажмите кнопку Telegram слева.

Теги: qabrlardagi dafn marosimining o… DOCX 18 стр. Бесплатная загрузка Telegram